Λάρισα η Πόλη που Μαθαίνει. Oι αντιλήψεις των πολιτών της Λάρισας που συμμετείχαν σε δραστηριότητες του σχετικού δικτύου.

Abstract

Αντικείμενο της έρευνας είναι το παγκόσμιο δίκτυο της UNESCO Learning Cities – Πόλεις που Μαθαίνουν, με επίκεντρο την πόλη της Λάρισας. Βασική της επιδίωξη είναι να αναδείξει αντιλήψεις των πολιτών της Λάρισας που συμμετείχαν σε δραστηριότητες του δικτύου, προκειμένου να διαπιστωθεί η αλλαγή στην κουλτούρα μάθησης, να καταγραφούν οι εμπειρίες και οι προτάσεις των πολιτών που συμμετείχαν σε σχετικές με το δίκτυο δράσεις. Η εργασία αναπτύσσεται σε δύο βασικούς άξονες, το θεωρητικό μέρος και το ερευνητικό μέρος. Στο θεωρητικό μέρος παρουσιάζεται το παγκόσμιο δίκτυο των Πόλεων που Μαθαίνουν, η έννοια και τα χαρακτηριστικά του, σε σχέση με τη Δια Βίου Μάθηση, η οποία αποτελεί το μέσο δια του οποίου υλοποιούνται οι σχετικές δράσεις. Η Αειφορία συναντά τις Πόλεις που Μαθαίνουν με όχημα την Δια Βίου Μάθηση στο χώρο της τοπικής κοινωνίας, εμπλέκοντας την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τους τοπικούς φορείς και τους πολίτες. Τον κεντρικό σχεδιασμό και την παρακολούθηση του δικτύου σε παγκόσμιο επίπεδο έχει αναλάβει η UNESCO, μέσω του Ινστιτούτου Δια Βίου Μάθησης (UIL). Κατόπιν γίνεται αναφορά στις σημαντικότερες πόλεις που συμμετέχουν στο δίκτυο παγκόσμια και στην Ελλάδα. Σκοπός της έρευνας είναι να διερευνηθούν οι αντιλήψεις, οι στάσεις και οι απόψεις των πολιτών της Λάρισας σε σχέση με το πρόγραμμα Λάρισα Πόλη που Μαθαίνει. Οι τρεις στόχοι αφορούν στην καταγραφή των αντιλήψεων, την περιγραφή των δράσεων και τη διατύπωση προτάσεων από τους πολίτες. Πραγματοποιήθηκε ποιοτική έρευνα-επισκόπηση και επιλέχθηκε, ως το καταλληλότερο εργαλείο συλλογής των δεδομένων, η εις βάθος συνέντευξη με ημι-δομημένο ερωτηματολόγιο που αποτελείται από 18 ερωτήσεις. Οι συνεντεύξεις πραγματοποιήθηκαν τηλεφωνικά, απομαγνητοφωνήθηκαν κατά λέξη, το υλικό κατηγοριοποιήθηκε και αναλύθηκε. Οι πολίτες της Λάρισας απέκτησαν σημαντικές γνώσεις και εμπειρίες στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του προγράμματος Λάρισα Πόλη που Μαθαίνει. Η ζωή και οι αντιλήψεις των πολιτών διαφοροποιήθηκαν θετικά σε σχέση με την πόλη, τον εαυτό τους και το συνάνθρωπο. Καλλιεργήθηκε η κουλτούρα μάθησης στο πλαίσιο της Δια Βίου Μάθησης, η συναντίληψη και η συνεργασία και οι πολίτες έγιναν πολύ περισσότεροι ενεργοί στα κοινά προβλήματα, αναπτύσσοντας ατομικό και συλλογικό ενδιαφέρον για τη βελτίωση της καθημερινότητας όλων.