Βύρων Λεοντάρης: Ένας Μεταπολεμικός Ποιητής

Abstract

Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται τη ζωή και το ποιητικό έργο του ποιητή Βύρωνα Λεοντάρη, ενός από τους σημαντικότερους μεταπολεμικούς ποιητές, που έχει χαρακτηριστεί, μάλιστα, ως συνδετικός κρίκος μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς. Η ποίησή του διαχωρίστηκε σε δύο μέρη, με κριτήριο τη χρονική περίοδο και το περιεχόμενο των ποιημάτων, σε νεανική και σε ώριμη ποιητική παραγωγή. Ακόμη, μελετήθηκαν και τα ποιήματα που είχε αποκηρύξει ο ποιητής ή δεν είχε προλάβει να τα εκδώσει. Σκοπός της εργασίας είναι να αναδείξει το σκεπτικό του δημιουργού, το όραμά του για ένα νέο κόσμο, και τις όποιες επιφυλάξεις του. Παρατηρούνται μεγάλες διαφορές ως προς τη διάθεση του δημιουργού και του ύφους του σε κάθε ποιητική συλλογή. Τα ενωτικά στοιχεία τα οποία είναι παρόντα στην ποιητική του είναι η πίστη στους νέους και η ομορφιά του γυναικείου φύλου. Ως κύρια πηγή για την εργασία αξιοποιήθηκαν, επιπροσθέτως, τα δοκίμιά του στο περιοδικό Σημειώσεις. Στη δε προσπάθεια κατανόησης του τρόπου σκέψης και δημιουργίας του Βύρωνα Λεοντάρη, κρίθηκε σκόπιμο να μελετηθεί σε ξεχωριστό κεφάλαιο το πολύκροτο δοκίμιό του «Η ποίηση της ήττας», που δημοσιεύτηκε το 1963 στο περιοδικό Επιθεώρηση Τέχνης. Το συγκεκριμένο κείμενο προκάλεσε αντιδράσεις στο αναγνωστικό κοινό και δίχασε τόσο τους μελετητές της εποχής του Λεοντάρη όσο και τους μεταγενέστερους. Σε κάθε περίπτωση, ο Λεοντάρης ήταν αυτός που εισήγαγε τον όρο «ποίηση της ήττας» στα νεοελληνικά λογοτεχνικά δρώμενα, παρατηρώντας τον τρόπο γραφής και αντίληψης μιας ολόκληρης γενιάς.