Δικτατορία και Μέση Εκπαίδευση(1967-1974): Οι αποκαλύψεις των Σχολικών Αρχείων του Νομού Μεσσηνίας

Abstract

Η παρούσα εργασία εστίασε στην εκπαιδευτική πολιτική που ασκήθηκε από το δικτατορικό καθεστώς την περίοδο 1967-1974, όπως τη βίωσε το δευτεροβάθμιο σχολείο. Προσέγγισε τις κυριότερες ιστορικές στιγμές αυτής της περιόδου και μέσα από την αξιοποίηση δημοσιευμένων και κυρίως αδημοσίευτων γραπτών πρωτογενών πηγών, ανέδειξε τους τρόπους με τους οποίους επέδρασε η δικτατορία στην καθημερινή ζωή και δράση του σχολείου προσπαθώντας να μεταλαμπαδεύσει την ιδεολογία του πολιτικού συστήματος στους μαθητές και τις μαθήτριες της Μέσης Εκπαίδευσης. Η επιβολή της δικτατορίας της 21ης Απριλίου συνοδεύτηκε από την επίταση των χαρακτηριστικών του μεταπολεμικού κράτους με κυρίαρχα χαρακτηριστικά την προβολή του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού και τον αντικομμουνισμό. Σύντομα όμως αναζητήθηκε μία πιο ρεαλιστική εκπαιδευτική πολιτική με αποτέλεσμα την τελευταία περίοδο του δικτατορικού καθεστώτος να υιοθετηθούν πιο φιλελεύθερες επιλογές, που θύμιζαν επιστροφή στα μέτρα του 1964. Η έρευνα στα σχολικά αρχεία του Νομού Μεσσηνίας την συγκεκριμένη περίοδο ανέδειξε τον μεγάλο βαθμό παρέμβασης του Νομάρχη και του Επιθεωρητή στη λειτουργία του δευτεροβάθμιου σχολείου, την ασφυκτική πίεση που άσκησαν στον καθηγητή και την υπαγωγή της παιδείας σε υποχείριο της βούλησης της πολιτικής εξουσίας. Από την άλλη το καθεστώς με διαρκείς περιορισμούς, απειλές και απαγορεύσεις έλεγξε την συμπεριφορά και την εμφάνιση των μαθητών, επιχειρώντας να διαπαιδαγωγήσει άβουλα και υποτακτικά πλάσματα, που υπακούουν κατά λέξη στα προστάγματα της αυθεντίας. Το δευτεροβάθμιο σχολείο της επταετίας διαπλάθει υπάκουα και καταπιεσμένα παιδιά, που δύσκολα θα μπορέσουν ποτέ να γίνουν ελεύθεροι άνθρωποι.