Σύμπραξη δημοσίου και ιδιωτικού τομέα: Το παράδειγμα του αεροδρομίου της Πάρου

Abstract

Οι συμπράξεις δημοσίου-ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) αποτελούν συμβάσεις συνεργασίας του δημοσίου με ιδιωτικούς φορείς που συνάπτονται προκειμένου να υλοποιηθούν απαραίτητα κοινωνικά έργα. Η ύπαρξη παρόμοιων μορφών συνεργασίας μεταξύ κράτους και ιδιωτών αποτελεί διαχρονικό φαινόμενο με τα πρώτα δείγματά τους να χρονολογούνται ήδη από τον 5ο αιώνα π.Χ., ενώ σήμερα, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη, η σύναψη τέτοιων συμπράξεων αποτελεί διαδεδομένη καλή πρακτική και ειδικά στα χρόνια της οικονομικής κρίσης που οι διαθέσιμοι πόροι είναι περιορισμένοι. Παρά το ελλιπές νομικό και θεσμικό πλαίσιο, που εν μέρει καλύφθηκε με την ψήφιση του νόμου 3389/2005, και τις διαφορές στη μορφή τους, οι συμπράξεις δημοσίου-ιδιωτικού τομέα αποτελούν σε κάθε περίπτωση ένα ιδιαίτερα χρήσιμο εργαλείο για τη χρηματοδότηση και υλοποίηση κοινωνικών έργων με εφαρμογή σε τομείς όπως η υγεία, η παιδεία και οι μεταφορές. Ειδικότερα στον τομέα των αερομεταφορών και μετά την επιτυχημένη ολοκλήρωση της κατασκευής του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών μέσω σύμπραξης δημοσίου-ιδιωτικού τομέα, μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η πρόσφατη σύμπραξη που συνήφθη για την επέκταση του αεροδρομίου της Πάρου, ένα έργο που ολοκληρώθηκε το 2016, και το οποίο παρουσιάζεται συνοπτικά στην παρούσα εργασία προκειμένου να αποκτήσει ο αναγνώστης μία σφαιρική εικόνα τόσο για τις διαδικασίες που ακολουθούνται για τη σύναψη μίας τέτοιας σύμπραξης, όσο και για τα οφέλη που αυτή συνεπάγεται.