Η μετανάστευση των γαλλόφωνων Αφρικανών υπηκόων στην Ελλάδα την τελευταία δεκαετία

Abstract

Η μετανάστευση αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα φαινόμενα, άμεσα συνυφασμένο τόσο με το ένστικτο της επιβίωσης, όσο και με αυτά της εξερεύνησης και της εξέλιξης. H παρούσα έρευνα πραγματεύεται τη μετανάστευση των γαλλόφωνων Αφρικανών Υπηκόων στην Ελλάδα, κυρίως κατά την τελευταία δεκαετία. Παρατηρείται, τα τελευταία χρόνια, αύξηση στην παρουσία αφρικανών υπηκόων στην Ελληνική επικράτεια, γεγονός που οφείλεται, όπως θα δούμε και στη συνέχεια, τόσο στην πολιτική κατάσταση που επικρατεί στις χώρες προέλευσης, όσο και στις οικονομικές συνθήκες και στην αναζήτηση ενός καλύτερου μέλλοντος από πλευράς μεταναστών. Αφορμή για την επιλογή του συγκεκριμένου τμήματος των αφρικανών υπηκόων αποτέλεσε η εργασία μου στο Κέντρο Ημερήσιας Φροντίδας Αστέγων της ΜΚΟ PRAKSIS και η πολυετής καθημερινή μου επαφή με τη συγκεκριμένη πληθυσμιακή ομάδα. Το μεθοδολογικό εργαλείο που χρησιμοποιήθηκε είναι ερωτηματολόγια κλειστού τύπου, αλλά και ποιοτικές συνεντεύξεις, και τα ερευνώμενα υποκείμενα είναι γαλλόφωνοι αφρικανοί υπήκοοι, ενήλικες άνδρες και γυναίκες ηλικίας 18 – 55 ετών, κάτοικοι Αθηνών και λήπτες υπηρεσιών από τη ΜΚΟ PRAKSIS, νομίμως διαμένοντες στην Ελλάδα. Οι συμμετέχοντες προέρχονται από οκτώ χώρες της γαλλόφωνης Αφρικής, (Ακτή Ελεφαντοστού, Μάλι, Γουινέα, Μαυριτανία, Σενεγάλη, Μπουρκίνα Φάσο, Καμερούν, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό) και οι οποίες επελέγησαν βάσει της αντιπροσώπευσής τους στην κοινωνική υπηρεσία του Κέντρου Ημερήσιας Φροντίδας Αστέγων της ΜΚΟ PRAKSIS. Η βασική υπόθεση εργασίας αφορά στο κατά πόσον οι άνθρωποι αυτοί είναι αφενός γνώστες και αφετέρου ικανοποιημένοι από τις παροχές που λαμβάνουν από το Ελληνικό κράτος, ποιες θα ήταν κατά τη γνώμη τους οι παροχές που θα βελτίωναν το επίπεδο διαβίωσής τους στην Ελλάδα, και τέλος, το κατά πόσο οι παροχές αυτές αποτελούν κίνητρο ή αντικίνητρο για τη συνέχιση της παραμονής τους στη χώρα. Όπως θα δούμε και στη συνέχεια, οι ερωτώμενοι εμφανίζονται ενήμεροι για συγκεκριμένες παροχές, όπως οι υγειονομικές, ενώ όχι τόσο ενημερωμένοι για άλλου τύπου παροχές, όπως οι εκπαιδευτικές. Επίσης, οι απαντήσεις τους σε ότι αφορά τις επιθυμητές παροχές δεν αφορούν τόσο σε υλικές παροχές, όσο σε εκπαιδευτικές παροχές, παροχές εργασιακής κατάρτισης και απλούστευσης γραφειοκρατικών διαδικασιών.