Η ικανοποίηση του χειρουργικού ασθενούς: Δείκτης ποιότητας νοσηλευτικής φροντίδας

Abstract

Στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του χώρου της υγείας των τελευταίων ετών έχει παρατηρηθεί μια αύξηση του ενδιαφέροντος, όσον αφορά στην αξιολόγηση και μέτρηση της ποιότητας της παρεχόμενης φροντίδας. Αν και οι επαγγελματίες της υγείας έχουν κατά καιρούς χρησιμοποιήσει ποικίλα μέσα μέτρησης της ποιότητας της φροντίδας, η ικανοποίηση των ασθενών κερδίζει συνεχώς έδαφος θεωρούμενη ως η κυρίαρχη μέθοδος συλλογής των απόψεων των ασθενών αναφορικά με την ποιότητα της παρεχόμενης σε αυτούς φροντίδα. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αξιολόγηση της ικανοποίησης των χειρουργικών ασθενών ως δείκτης ποιότητας της νοσηλευτικής φροντίδας στο ΓΝ Σπάρτης και η διερεύνηση πιθανής συσχέτισης της ικανοποίησης με δημογραφικούς και άλλους παράγοντες των ασθενών. Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 93 ασθενείς χειρουργικών τμημάτων. Η συλλογή των ερωτηματολογίων πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο της προσωπικής συνέντευξης. Ως ερευνητικά εργαλεία χρησιμοποιήθηκαν η σταθμισμένη κλίμακα μέτρησης της ικανοποίησης των ασθενών με τη νοσηλευτική φροντίδα (MPSS) και ερωτηματολόγιο κοινωνικο-δημογραφικών δεδομένων. Για την πραγματοποίηση της στατιστικής ανάλυσης χρησιμοποιήθηκε το λογισμικό πακέτο SPSS 14.0. Αποτελέσματα: Η πλειονότητα των ασθενών του δείγματος ήταν γυναίκες (51.6%). Το εκπαιδευτικό τους επίπεδο ήταν σχετικά χαμηλό, αφού περίπου ποσοστό 31.5% είχε μόνο υποχρεωτική εκπαίδευση. Ποσοστό 47.3% των ασθενών χαρακτήρισε ότι η κατάσταση της υγείας του δεν είναι ιδιαίτερα σοβαρή ενώ μόνο το 7.5% των ασθενών απάντησε ότι είναι πολύ σοβαρή. Την αποτελεσματικότητα των δημόσιων νοσοκομείων στην Ελλάδα την έκρινε ως καλή το 71% και ως πολύ καλή το 22.6% των ασθενών. Σε ποσοστό 34,4% δήλωσαν ότι ήταν αρκετά ικανοποιημένοι από τη βοήθεια που τους παρείχε το νοσηλευτικό προσωπικό, όσον αφορά στις καθημερινές τους ανάγκες, όπως προσωπική υγιεινή, ντύσιμο, δημιουργία ενός άνετου περιβάλλοντος. Το 31,2% των ασθενών δήλωσε ότι η βοήθεια του νοσηλευτικού προσωπικού τους άφησε πολύ ικανοποιημένους ενώ το 28% των ασθενών ήταν πάρα πολύ ικανοποιημένοι. Πέντε άτομα (5,4%) απάντησαν ότι έμειναν σε μικρό βαθμό ικανοποιημένοι, ενώ μόλις ένα άτομο (1,1%) απάντησε ότι η βοήθεια του νοσηλευτικού προσωπικού για τις καθημερινές ανάγκες δεν τον άφησε καθόλου ικανοποιημένο. Συμπεράσματα: Μολονότι η μελέτη ανέδειξε προβλήματα και τομείς που χρειάζονται περαιτέρω βελτίωση, η γενική εικόνα είναι ιδιαίτερα θετική για το ΓΝ Σπάρτης καθώς το μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών παρουσιάστηκε ικανοποιημένο. Η πληροφόρηση φαίνεται ότι απαιτεί αναγκαιότητα, δεδομένου ότι αποτελεί σημαντικό και ηθικό νομικό δικαίωμα των ασθενών. Η μέτρηση της ικανοποίησης των ασθενών πρέπει να είναι συνεχής, προκειμένου να είναι δυνατές οι συγκρίσεις και η αξιολόγηση της επίδρασης των διάφορων παρεμβάσεων στη διαμόρφωσή της.