Διερεύνηση γνώσεων και στάσεων επαγγελματιών υγείας σχετικά με το ζήτημα της δωρεάς ιστών και οργάνων

Abstract

Εισαγωγή: Οι περισσότεροι δωρητές οργάνων προέρχονται από περιοχές κρίσιμης φροντίδας όπως η Εντατική Θεραπεία, τα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών και οι χειρουργικές αίθουσες. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό οι επαγγελματίες υγείας να αναγνωρίζουν, να διαχειρίζονται και να εντοπίζουν πιθανούς δότες και δωρητές. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση των γνώσεων και των στάσεων των επαγγελματιών υγείας σχετικά με το ζήτημα της δωρεάς ιστών και οργάνων. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μία συγχρονική μελέτη. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 226 επαγγελματίες υγείας, οι οποίοι εργάζονταν στο Γ.Ν.Καλαμάτας. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο των Μπακάλης και Θεοδωρακοπούλου, το οποίο περιλαμβάνει 22 ερωτήσεις. Ο δείκτης συνάφειας του ερωτηματολόγιου βρέθηκε Cronbach a = 0,787. Αποτελέσματα: Στην παρούσα μελέτη συμμετείχαν 226 επαγγελματίες υγείας ηλικίας 42 έτη, απόφοιτοι ΑΤΕΙ (44,2%), έγγαμοι (67,3%) με τέκνα (73,9%). Οι περισσότεροι συμμετέχοντες είχαν περισσότερα από 10 έτη υπηρεσίας (71,6%) και ήταν νοσηλευτές (45,6%). Το 82% του δείγματος θα δεχόταν να γίνει δωρητής οργάνων, κυρίως επειδή πιστεύουν ότι μπορεί να σωθεί μία άλλη ζωή και γιατί εάν θεωρηθούν κλινικά νεκροί πιστεύουν ότι δεν θα έχει νόημα να συντηρούνται με μηχανική αναπνοή. Τα κυριότερα αίτια για τη μη δωρεά οργάνων ήταν ο φόβος και η απουσία εμπιστοσύνης για τη διαδικασία λήψης οργάνων. Λιγότεροι από τους μισούς συμμετέχοντες γνώριζαν λόγω επαγγέλματος τι προβλέπει η νομοθεσία για τις μεταμοσχεύσεις και τη λήψη οργάνων από κλινικά νεκρούς ασθενείς. Το 15,9% των συμμετεχόντων είχαν παρακολουθήσει πως γίνονται οι δοκιμασίες ελέγχου νέκρωσης εγκεφαλικού στελέχους, ενώ το 79,6% δεν γνώριζαν ένα γίνονται σωστά οι δοκιμασίες ελέγχου νέκρωσης εγκεφαλικού στελέχους. Το 82% των συμμετεχόντων θα έδιναν τη συγκατάθεσή τους για λήψη οργάνων προς μεταμόσχευση εάν ήταν συγγενής βαρέως πασχόντως στη ΜΕΘ. Οι μισοί περίπου συμμετέχοντες απάντησαν ότι είναι προτιμότερη η λήψη οργάνων από κάποιον εγκεφαλικά νεκρό (πτωματικό δότη) και οι υπόλοιποι από υγιείς συγγενείς. Οι συμμετέχοντες έδωσαν μεγάλη σημασία στη χρησιμότητα των μεταμοσχεύσεων, τονίζοντας ιδιαίτερα την έλλειψη δοτών. Το 57,9% των συμμετεχόντων δεν γνωρίζουν καθόλου τη νομοθεσία των μεταμοσχεύσεων. Συμπεράσματα: Είναι σημαντικό οι επαγγελματίες υγείας στην Ελλάδα να εκπαιδευτούν σχετικά με τη δωρεά οργάνων και τη νομοθεσία, ώστε να νιώθουν ασφάλεια και να συμμετέχουν στη διαδικασία. Οι επαγγελματίες υγείας πρέπει να είναι θετικοί απέναντι στη δωρεά οργάνων γιατί η δική τους στάση επηρεάζει τη στάση των ασθενών και συγγενών.