Η ασφάλεια ως καθοριστικός παράγοντας της σωματικής υγείας και της κοινωνικοσυναισθηματικής ανάπτυξης των παιδιών στο φάσμα του αυτισμού

Abstract

Τα παιδιά που παρουσιάζουν Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ) χαρακτηρίζονται από δυσκολίες, οι οποίες είναι εμφανείς τόσο στον εκπαιδευτικό, όσο και στον κοινωνικό τομέα. Εξαιτίας αυτών παρουσιάζουν δυσκολίες προσαρμογής στην κοινωνική τους ζωή. Διαπιστώνεται όμως πως οι φραγμοί επεκτείνονται και σε άλλους τομείς όπως είναι για παράδειγμα η επικοινωνία, η φαντασία και η προσοχή. Είναι σημαντικό τα μέλη της οικογένειας, το εκπαιδευτικό προσωπικό και οι θεραπευτές των παιδιών, να επικεντρωθούν στην απόκτηση και βελτίωση των κοινωνικών δεξιοτήτων των παιδιών και ειδικότερα σε όσες σχετίζονται με την κοινωνικοσυναισθηματική τους ανάπτυξη. Παράλληλα όμως, πρέπει να δοθεί έμφαση στη λήψη μέτρων που διασφαλίζουν την καλή σωματική κατάσταση των παιδιών, καθώς εξαιτίας των χαρακτηριστικών της πάθησής τους, έρχονται αντιμέτωποι με διάφορους κινδύνους. Σκοπός: Σκοπός της εργασίας αυτής είναι να εξεταστεί η ασφάλεια ως καθοριστικός παράγοντας στη σωματική υγεία και την κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού. Υλικό- Μέθοδος: Η εργασία αποτελεί μία απλή βιβλιογραφική ανασκόπηση. Για την πραγματοποίησή της αναζητήθηκαν ελληνικές και ξένες βιβλιογραφικές και ερευνητικές μελέτες σε διάφορες βάσεις δεδομένων, όπως για παράδειγμα «Pubmed», «Scopus» χρησιμοποιώντας λέξεις κλειδιά. Σε αυτές περιλαμβάνονται οι εξής: «autism», «social and emotional development», «safety», «safe environment», «physical health». Αποτελέσματα: Από τις πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν, διαπιστώθηκε πως οι παράγοντες οι οποίοι σχετίζονται με την κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών που παρουσιάζουν Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος είναι πολλοί. Σε κάθε περίπτωση όμως, ιδιαίτερη βαρύτητα έχει η εξασφάλιση περιβάλλοντος, το οποίο θα χαρακτηρίζεται από ασφάλεια καθώς σε αυτό τα παιδιά μπορούν να νοιώσουν άνετα και να συνεργαστούν. Εκτός όμως από τη δημιουργία ασφαλούς κλίματος, κρίνεται απαραίτητη τόσο στις δομές ειδικής αγωγής, όσο και στους χώρους διαβίωσής τους η λήψη μέτρων, τα οποία θα συμβάλλουν στην εξάλειψη του κινδύνου εμφάνισης βλάβης στη σωματική υγεία των παιδιών αυτών. Συμπεράσματα: Το συμπέρασμα της εργασίας αυτής είναι ότι η ασφάλεια σχετίζεται τόσο με την κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών με διαταραχές αυτιστικού φάσματος, όσο και με τη διασφάλιση της σωματικής τους υγείας.