Οι ψυχολογικοί παράγοντες που μεγιστοποιούν την εργασιακή ικανοποίηση των καθηγητών φυσικής αγωγής των νομών Αργολίδας, Αρκαδίας και Λακωνίας

Abstract

Τις ψυχολογικές παραμέτρους που μεγιστοποιούν την εργασιακή ικανοποίηση των εκπαιδευτικών Φυσικής Αγωγής των νομών Αργολίδας, Αρκαδίας και Λακωνίας καθώς και τον τρόπο που η τελευταία σχετίζεται με την εκπαιδευτική επάρκεια αναζητά η παρούσα ερευνητική εργασία. Οι εκπαιδευτικοί ΦΑ του δείγματος θεωρούν την εργασία τους αξιόλογη. Επισημαίνουν ότι υπάρχει ευνοιοκρατία στην υπηρεσία και διαπιστώνουν διακρίσεις ανάμεσα στους εργαζομένους. Θεωρούν ότι δεν αμείβονται ανάλογα για τη δουλειά που προσφέρουν και αισθάνονται ανασφάλεια εξαιτίας του μισθού. Οι εκπαιδευτικοί αμφιβάλουν αν ο προϊστάμενος κατανοεί τα προβλήματα τους. Εκείνοι που υπηρετούν στην Δευτεροβάθμια και συμπληρώνουν το ωράριό τους στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση είναι περισσότερο ικανοποιημένοι από την εργασία τους ως προς τον παράγοντα επάγγελμα. Οι εκπαιδευτικοί της ΦΑ κάτω των 35 ετών θεωρούν ότι εργάζονται σε συνθήκες που τους ικανοποιούν λιγότερο. Ως προς τους παράγοντες του ESI (Εmployee Satisfaction Inventory, των Koustelios, 1991; Koustelios & Bagiatis, 1997, για τη μέτρηση της εργασιακής ικανοποίησης), φάνηκε ότι οι εκπαιδευτικοί που έχουν επιπλέον σπουδές είναι λιγότερο εργασιακά ικανοποιημένοι (ως προς τους παράγοντες Ευκαιρίες και Εργασιακές Συνθήκες). Το εκπαιδευτικό επίπεδο των γονιών επηρεάζει την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών Φ.Α. τους παράγοντες μισθός, ευκαιρίες για ανέλιξη στη διοικητική ιεραρχία, και εργασιακές συνθήκες. Οι εκπαιδευτικοί Φ.Α. της Α/θμιας εκπαίδευσης παρουσιάζουν υψηλότερες τιμές εκπαιδευτικής επάρκειας από τους συναδέλφους της Β/θμιας. Οι εκπαιδευτικοί Φ.Α. που η καταληκτική βαθμίδα εκπαίδευσης των γονέων ήταν η Β/θμια εκπαίδευση εμφανίζουν υψηλότερες τιμές εκπαιδευτικής επάρκειας σε σύγκριση με εκείνους που η καταληκτική βαθμίδα εκπαίδευσης των γονέων ήταν η Γ/θμια εκπαίδευση. Οι επιπλέον σπουδές δε φαίνεται να επιδρούν στην εκπαιδευτική επάρκεια των εκπαιδευτικών Φ.Α.