Η δραματοποίηση παραμυθιών ως μέσο για την καλλιέργεια κοινωνικών δεξιοτήτων σε παιδιά μονοθέσιου επαρχιακού δημοτικού σχολείου.

Abstract

Η διατριβή αυτή πραγματοποιήθηκε προκειμένου να μελετηθεί ο ρόλος της δραματοποίησης παραμυθιών ως μέσου ενίσχυσης των κοινωνικών δεξιοτήτων παιδιών στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Είναι μια έρευνα δράσης που υλοποιήθηκε σε ένα θεατροπαιδαγωγικό πρόγραμμα 12 παρεμβάσεων, μίας κάθε εβδομάδα, στις οποίες συμμετείχαν 20 παιδιά 6 έως 12 ετών, μαθητές δύο μονοθέσιων επαρχιακών Δημοτικών Σχολείων. Η πειραματική ομάδα αποτελείτο από 10 μαθητές του σχολείου στο οποίο εργάζεται η ερευνήτρια και η ομάδα ελέγχου αποτελείτο από τους 10 μαθητές του άλλου μονοθέσιου Δημοτικού Σχολείου. Χρησιμοποιήθηκαν ποσοτικές και ποιοτικές μέθοδοι. Για την ανάλυση των ποσοτικών δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο των Niina Junttila, Marinus Voeten, Ari Kaukiaienen and Marja Vauras, (Educational and Psychological Measurement, Sage Publications, 2006) και το στατιστικό πρόγραμμα SPSS. Για την ποιοτική έρευνα αξιοποιήθηκε το ημερολόγιο παρατήρησης, η ημιδομημένη συνέντευξη και τα τεκμήρια των μαθητών. Όπως φάνηκε από τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής, η δραματοποίηση παραμυθιών με τη χρήση δραματικών τεχνικών ενίσχυσε σημαντικά τις κοινωνικές δεξιότητες των μαθητών, καθώς, μέσω της δραματοποίησης των παραμυθιών, τα παιδιά μπόρεσαν να ανακαλύψουν και να αξιοποιήσουν τις κοινωνικές τους δεξιότητες.