Μία κριτική προσέγγιση των θεσμών του Συμπαραστάτη του Δημότη και του Περιφερειακού Συμπαραστάτη του Πολίτη σε σχέση με τον Συνηγόρου του Πολίτη και της συμβολή τους στην εύρυθμη και αποτελεσματική λειτουργία των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης

Abstract

Αντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτελεί η διερεύνηση της συμβολής στην αποτελεσματική λειτουργία των ΟΤΑ α και β βαθμού ,του νεοπαγούς θεσμικού μορφώματος του Συμπαραστάτη του Δημότη και του Περιφερειακού Συμπαραστάτη του Πολίτη ( municipal/local ombudsman) . Ο Συμπαραστάτης θεσμοθετήθηκε με τον Ν.3852/2010 με δυνατότητα διαμεσολαβητικής επίλυσης των προβλημάτων που ανακύπτουν κατά την ενάσκηση των αρμοδιοτήτων των δημοτικών και περιφερειακών υπηρεσιών . Το μόρφωμα αυτό, παρά τις διαφοροποιήσεις, φέρει τα βασικά χαρακτηριστικά και προσομοιάζει σ’ αυτό του Συνηγόρου του Πολίτη που προϋπάρχει στην ελληνική δημόσια διοίκηση έχοντας έναν διαμεσολαβητικό-ελεγκτικό ρόλο και ασκώντας έναν ενδιάμεσο μεταξύ κοινοβουλευτικού και δικαστικού ,έλεγχο . Ενώ, απαραίτητη κρίνεται και η αναφορά στο θεσμό του Οmbudsman, έτσι όπως έχει ενταχθεί και εμπεδωθεί, καταρχήν, στο θεσμικό οργανωτικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στη συνέχεια υιοθετηθεί στο θεσμικό επίπεδο των κρατών μελών της . Στην παρούσα εργασία, αρχικώς, γίνεται μία προσπάθεια προσέγγισης του θεσμού σε λειτουργικό και οργανωτικό επίπεδο . Ακολούθως, θα διερευνηθεί πόσο αποτελεσματική είναι η συμβολή του μέσα από τις διαδικασίες διαμεσολάβησης που διενεργεί ,στην αντιμετώπιση των φαινομένων κακοδιοίκησης , στην τήρηση της αρχής της νομιμότητας, στην προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών και στην ενδυνάμωση ,εμβάθυνση και ποιότητα της δημοκρατίας σε τοπικό επίπεδο . Επιπλέον, θα διερευνηθεί πού οφείλεται η έλλειψη βούλησης ανάδειξης Συμπαραστάτη από τα αρμόδια όργανα, καθώς και εάν χρήζει βελτιστοποίησης ο θεσμός μέσω νομοθετικών παρεμβάσεων .