Διασυνοριακό έγκλημα ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία: Παράνομη διακίνηση μεταναστών.

Abstract

Το διασυνοριακό οργανωμένο έγκλημα είναι ίσως η πιο δυναμική και οργανωμένη μορφή εγκλήματος στην εποχή μας. Είναι ένα πολύπλοκο φαινόμενο, το οποίο ενέχει όλες τις μορφές βίας, είναι δύσκολο να εντοπιστεί και αποτελεί απειλή για την ασφάλεια των κρατών. Όλες οι χώρες επηρεάζονται άμεσα ή έμμεσα είτε ως χώρες παραγωγής, διακίνησης, προορισμού παράνομων αγαθών και υπηρεσιών είτε εκμετάλλευσης προσφυγομεταναστευτικών πληθυσμών. Το διασυνοριακό έγκλημα, μέρος και κυρίαρχο στοιχείο του οργανωμένου εγκλήματος, αφορά στην παραβίαση των εθνικών συνόρων και προσβάλλει την εθνική κυριαρχία των κρατών. Η παρούσα εργασία ασχολείται με την παράνομη διακίνηση μεταναστών, μια από τις μορφές του διασυνοριακού εγκλήματος και εστιάζει στη γεωγραφική περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, στην Ελλάδα και την Τουρκία δύο χώρες οι οποίες έχουν εκτεθεί σε μεγάλα κύματα μεταναστευτικών ροών την τελευταία δεκαετία. Τα σύνορα των δύο χωρών αποτελούν τις κύριες διαδρομές μετακίνησης πληθυσμών από την Ασία και την Αφρική προς τα Βαλκάνια και τη Δυτική Ευρώπη. Επιχειρείται μια προσπάθεια αξιολόγησης της φύσης του φαινομένου και παρουσιάζεται ο τρόπος που οι δύο χώρες ανταποκρίνονται στις προκλήσεις αυτού του διασυνοριακού εγκλήματος. Στη συνέχεια μέσω των εμπειριών των ίδιων των μεταναστών που έχουν χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες των διακινητών μελετάται ο μηχανισμός της παράνομης διακίνησης μεταναστών καθώς και οι αντιλήψεις των μεταναστών για τη διαδικασία.