Η σημασία της ανάπτυξης συναισθηματικά ευφυών οργανισμών και η συμβολή της ηγεσίας. Απόψεις διοικητικών υπαλλήλων και αποσπασμένων εκπαιδευτικών της κεντρικής υπηρεσίας του Υπουργείου Παιδείας

Abstract

Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στη διερεύνηση της επίδρασης του συναισθηματικά ευφυούς οργανισμού, τόσο στη διοίκηση του ανθρώπινου δυναμικού όσο και στην ανάπτυξη των δομών, καθώς και της συμβολής της Συναισθηματικής Νοημοσύνης της ηγεσίας στη δημιουργία του. Η εννοιολόγηση της Συναισθηματικής Νοημοσύνης συνίσταται στην ικανότητα του ατόμου να αναγνωρίζει και να διαχειρίζεται τα δικά του συναισθήματα και των άλλων, να τα κατανοεί και να τα χρησιμοποιεί για την ανατροφοδότηση της σκέψης του και τις βέλτιστες δυνατές επιλογές. Ως ερευνητικό αντικείμενο, έχει προσελκύσει ευρύτατο ενδιαφέρον για τα θετικά αποτελέσματά της, κυρίως, στην εργασία. Ωστόσο, η υφιστάμενη έρευνα περιορίζεται σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο, αφήνοντας σημαντικό κενό σε οργανωσιακό και ιδιαίτερα στο χώρο του δημόσιου τομέα, το οποίο επιχειρήσαμε να καλύψουμε. Ειδικότερα, αναζητήσαμε τις συναισθηματικές και ηγετικές δεξιότητες της διοικητικής ιεραρχίας στο βαθμό του διευθυντή, σύμφωνα με τις απόψεις των υφισταμένων τους, στην κεντρική υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, πεδίου της εμπειρικής μας μελέτης. Ανιχνεύσαμε, επίσης, το βαθμό καλλιέργειας αυτών των δεξιοτήτων, των αλληλεπιδράσεων και της διάδοσής τους σε όλο το εύρος του οργανισμού, το υιοθετούμενο ηγετικό στυλ και τις προϋποθέσεις που οδηγούν στην οργανωσιακή μάθηση και ευφυΐα για την επίτευξη και βιωσιμότητα, στο πλαίσιο μετάβασης από τη γραφειοκρατία στην ανθρωποκεντρική διοίκηση. Προς τούτο, επιλέξαμε την ποσοτική μέθοδο με τη χρήση ερωτηματολογίου και τη συμμετοχή μόνιμων διοικητικών υπαλλήλων και αποσπασμένων εκπαιδευτικών. Από τη στατιστική επεξεργασία των δεδομένων μας προέκυψαν η θετική συμμεταβολή των συναισθηματικών με τις ηγετικές δεξιότητες του διευθυντή, όπως επίσης το ηγετικό στυλ ως προβλεπτικός παράγοντας της δημιουργίας συναισθηματικά νοήμονος και μανθάνοντος οργανισμού, με σημαντικότερο επακόλουθο τη μείωση του εργασιακού άγχους και της εξουθένωσης των εργαζομένων. Οι ερευνητικοί περιορισμοί της παρούσας συζητούνται, καθώς και προτάσεις βελτίωσης της Συναισθηματικής Νοημοσύνης του οργανισμού, αλλά και μελλοντικής ερευνητικής επέκτασης.