Η αναζήτηση της ψυχικής νηνεμίας στο Μυθιστόρημα του Γιώργου Σεφέρη

Abstract

Ο 20ός αιώνας θεωρείται μια από τις πιο κρίσιμες εποχές για την πορεία και την εξέλιξη του ελληνικού κράτους. Ο χώρος της ποίησης συχνά απορρέει από τους νεοέλληνες ποιητές, τα πολεμικά γεγονότα του έθνους. Στην περίπτωση του νομπελίστα ποιητή, Γιώργου Σεφέρη, τέτοιου είδους επιδράσεις καθίστανται παρούσες στην ποιητική συλλογή του Μυθιστορήματος. Επιπλέον, o ποιητής περιστρέφεται θεματικά γύρω από έννοιες που αφορούν τον κοινωνικό ιστό της πατρίδας. Ο Σεφέρης με τον λιτό του λόγο εκφράζει ρεαλιστικά την παρακμιακή εικόνα της εποχής του, φέρνοντας στο προσκήνιο ποιητικές επιδράσεις που θεμελιώνονται από την ελληνική ένδοξη παράδοση. Ο ποιητής υιοθετεί χαρακτηριστικά γνωρίσματα διαφόρων χαρακτήρων, επεξεργάζοντας στα μέτρα και στις πεποιθήσεις του, τις συγγραφικές ανάγκες του ποιητικού εγχειρήματός του.