Κοινωνική πολιτική διά βίου μάθησης στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής

Abstract

Στόχος της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση των αντιλήψεων, των ενδιαφερόντων και των προσδοκιών των πολιτών για τη λειτουργία της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κομοτηνής ως κέντρο διά βίου μάθησης και συνακόλουθα η υποβολή μιας πρότασης για την εφαρμογή μιας πολιτικής διά βίου μάθησης στη Δημοτική Βιβλιοθήκη, ώστε να έχει θετικό αποτέλεσμα στο άτομο και στην τοπική κοινωνία, στηριγμένη στα βιβλιογραφικά δεδομένα και την πρωτογενή έρευνα. Η μελέτη χρησιμοποίησε την ποσοτική μέθοδο και το ερευνητικό εργαλείο ήταν το ημιδομημένο ερωτηματολόγιο, που κατασκεύασε η ίδια η ερευνήτρια με βάση το θεωρητικό πλαίσιο και τα ερευνητικά ερωτήματα. Η αποστολή και η παραλαβή των ερωτηματολογίων πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά την περίοδο 14-30 Σεπτεμβρίου 2021 και στην έρευνα συμμετείχαν 116 κάτοικοι του Δήμου Κομοτηνής. Από τα δεδομένα προέκυψε ότι μόλις 23 συμμετέχοντες επισκέπτονταν τη Βιβλιοθήκη τουλάχιστον μία φορά τον μήνα, ενώ το 60% την επισκεπτόταν σπάνια. Με το ίδιο ποσοστό οι δημότες δήλωσαν ότι δεν γνώριζαν για τη διεξαγωγή προγραμμάτων διά βίου μάθησης, που διοργανώνονται από τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής σε συνεργασία με το Ι.ΝΕ.ΔΙ.ΒΙ.Μ.. Επίσης, οι συμμετέχοντες είδαν πολύ θετικά τη χρήση ψηφιακών εργαλείων στη λειτουργία της Βιβλιοθήκης, παρότι οι περισσότεροι εξακολουθούν να προτιμούν τον διά ζώσης δανεισμό βιβλίων από τον διαδικτυακό. Η συντριπτική πλειοψηφία των δημοτών θεωρούν ότι τα προγράμματα συνέβαλαν ή μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση του μορφωτικού τους επιπέδου και στην προσωπική τους εξέλιξη, καθώς και στη βελτίωση της επαγγελματικής ζωής τους. Παρομοίως, δηλώνουν ότι τα προγράμματα συμβάλουν στη βελτίωση των κοινωνικών τους σχέσεων και στη διεύρυνση του κύκλου γνωριμιών τους. Επιπρόσθετα, οι περισσότεροι δημότες επιθυμούν τη σύνδεση των προγραμμάτων με την αγορά εργασίας μέσω της απόκτησης τίτλου, που θα μοριοδοτείται στις προκηρύξεις του Α.Σ.Ε.Π.. Όσον αφορά τον τρόπο διεξαγωγής των προγραμμάτων, οι δύο στους τρεις επιλέγουν τη διά ζώσης διδασκαλία και ο ένας στους τρεις τη διαδικτυακή. Αναφορικά με τα προτιμώμενα προγράμματα, εκεί υπάρχουν διαφορές ανάλογα με τα δημογραφικά χαρακτηριστικά. Φαίνεται πάντως ότι υπάρχει μεγάλη ανάγκη από τους γονείς για τη διοργάνωση δράσεων και προγραμμάτων για ανήλικους, όπως και για τη λειτουργία κοινωνικού φροντιστηρίου. Παράλληλα, έχει μεγάλη απήχηση η ιδέα της ίδρυσης ενός Πληροφοριακού Κέντρου εύρεσης εργασίας. Το γεγονός ότι οι συμμετέχοντες προτιμούν στην πλειοψηφία τους την Τσανάκλειο Σχολή ως χώρο διεξαγωγής των προγραμμάτων δείχνει ότι επιθυμούν την περαιτέρω αξιοποίηση της. Αξιοποιώντας τα ευρήματα της εν λόγω έρευνας αλλά και άλλων που θα γίνουν στο μέλλον, ο Δήμος Κομοτηνής μπορεί να μετατρέψει τη Δημοτική Βιβλιοθήκη σε «τρίτο χώρο», έναν χώρο παροχής υπηρεσιών, που θα ικανοποιεί τις ανάγκες του συνόλου των πολιτών.