Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή: Οικονομικές, Κοινωνικές και Δημογραφικές Διαστάσεις & Ανάλυση Συμπεριφορών

Abstract

Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκαν οι διαδικασίες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στη χώρα μας, το νομοθετικό πλαίσιο αποζημίωσης στην Ελλάδα και την Ευρώπη, ενώ αξιολογήθηκαν οι οικονομικές συνιστώσες της διαχείρισης της υπογονιμότητας σε συνδυασμό με τις κοινωνικές και δημογραφικές διαστάσεις αυτής. Για το σκοπό αυτό συλλέχθηκαν τα δεδομένα των Επιτροπών Φαρμάκων Υψηλού Κόστους- Εξωσωματικής του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) για την τριετία 2013-2016 τα οποία και συσχετίσθηκαν με τη φαρμακευτική αγωγή που έλαβαν οι ενδιαφερόμενοι κατά το χρονικό διάστημα ισχύος των εγκριτικών τους αποφάσεων. Διαπιστώθηκε ότι, κατά μέσο όρο, σημειώνονται στη χώρα 3.629 κύκλοι εξωσωματικής γονιμοποίησης ανά έτος οι οποίοι καλύπτονται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.. Τα υπογόνιμα ζευγάρια προσανατολίζονται κυρίως στην εξωσωματική και απευθύνονται σε επαγγελματίες υγείας μεγάλων αστικών κέντρων και, κυρίως, της Αθήνας. Οι γυναίκες που προχωρούν σε εξωσωματική γονιμοποίηση έχουν μέση ηλικία άνω των 36 ετών, ενώ οι υπογόνιμες γυναίκες στην πλειοψηφία τους πραγματοποιούν μία με δύο προσπάθειες. Η δαπάνη Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και η δαπάνη ασφαλισμένου για την χορήγηση ορμονών στους άνδρες ήταν μεγαλύτερη σε σχέση σε σχέση με τις λοιπές μεθόδους, ενώ η συνολική επιβάρυνση Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και ασφαλισμένου ήταν μικρότερη για την σπερματέγχυση σε σχέση με τις υπόλοιπες μεθόδους.