Η κοινωνική ένταξη των επί μακρόν διαμενόντων πολιτών τρίτων χωρών στην Ελλάδα

Abstract

Το μεταναστευτικό ζήτημα έχει απασχολήσει πολύ έντονα τις τελευταίες δεκαετίες τη διεθνή κοινότητα και, ειδικότερα, την Ελλάδα, η οποία αποτέλεσε δημοφιλή μεταναστευτικό προορισμό στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Το επί μακρόν καθεστώς είναι σχετικά ένα νέο καθεστώς διαμονής που εισήχθη στο ελληνικό δίκαιο με το Ν. 3386/2005, σε μια προσπάθεια εναρμόνισης με την κοινοτική Οδηγία 2003/109/ΕΚ της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.). Η παρούσα ερευνητική εργασία είχε σκοπό τη διερεύνηση των απόψεων των επί μακρόν διαμενόντων πολιτών τρίτων χωρών στην Ελλάδα για τις συνθήκες που αντιμετωπίζουν στη χώρα διαμονής τους. Διερευνήθηκε το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος στην Ελλάδα, μέσω των αντιλήψεων, των συναισθημάτων και των εμπειριών των ίδιων των μεταναστών που απέκτησαν τη συγκεκριμένη άδεια διαμονής. Ο μεθοδολογικός σχεδιασμός αφορούσε τη διεξαγωγή συνεντεύξεων σε 6 συμμετέχοντες, άνδρες, 33-45 ετών με καταγωγή από την Αλβανία, οι οποίοι ζουν στη χώρα μας υπό το επί μακρόν καθεστώς διαμονής. Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν ότι οι συμμετέχοντες, αν και αναγνωρίζουν τα οφέλη που προκύπτουν από την απόκτηση της επί μακρόν άδειας διαμονής, δεν παραλείπουν να εκφράσουν ένα αίσθημα αδικίας, λόγω της άνισης μεταχείρισής τους από την πολιτεία. Είναι γεγονός ότι, μετά από τη μακροχρόνια παραμονή τους στην Ελλάδα και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσής τους, οι συμμετέχοντες έχουν ενταχθεί στην ελληνική κοινωνία, κάτι που αντανακλάται από τη θετική τους στάση προς τους Έλληνες και από την έλλειψη αναφορών σε περιστατικά φυλετικού διαχωρισμού ή ρατσιστικής συμπεριφοράς των Ελλήνων απέναντί τους. Ωστόσο, διατηρούν τις προσδοκίες τους για ουσιαστική ισότητα με τους Έλληνες, κάτι που, όπως αναδύεται από τις αναφορές και αφηγήσεις τους, μπορεί να διορθωθεί με κρατική παρέμβαση.