Το αποτύπωμα της κρίσης: Η ρευστή μετανεωτερική πόλη σε νεοελληνικά διηγήματα του 21ου αιώνα

Abstract

Βασισμένη σε θεωρητικές απόψεις που έχουν διατυπώσει οι M. Foucault, Z. Bauman, M. de Certeau και M. Augé, η διπλωματική εργασία διερευνά την ανθρωπογεωγραφία της μετανεωτερικής πόλης στη συλλογή διηγημάτων Το αποτύπωμα της κρίσης (Μεταίχμιο, 2013). Αντιπροσωπευτικά δείγματα της επονομαζόμενης «λογοτεχνίας της κρίσης», τα δεκαεπτά διηγήματα της συλλογής, γραμμένα από ισάριθμους νεοέλληνες πεζογράφους, εξετάζονται αφενός ως προς τη λογοτεχνική αποτύπωση του χώρου της ρευστής νεωτερικής πόλης, αφετέρου ως προς τις σχέσεις και τις ταυτότητες που διαμορφώνονται σε αυτήν. Βασικές μορφές της ανθρωπογεωγραφίας της στα διηγήματα που συγκροτούν τη συλλογή αναδεικνύονται ο πλάνης, ο άνεργος, ο άστεγος, ο μετανάστης και ο πρόσφυγας.