Τόποι μνήμης και ζητήματα κοινωνικού προβληματισμού στην πεζογραφία του Θέμου Κορνάρου

Abstract

Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία εξετάζει τα πεζογραφήματα Σπιναλόγκα ad vitam (1933), Στρατόπεδο του Χαϊδαρίου (1945) και Στάχτες και φοίνικες. Σελίδες από τη Μακρόνησο (1957) του Θέμου Κορνάρου, ο οποίος υπέστη διώξεις, φυλακίσεις και εξορίες λόγω της ενεργού ένταξής του στις τάξεις του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος. Οι δυσκολίες που αντιμετώπισε στην πορεία της ζωής του διαμόρφωσαν έναν συγγραφέα διακριτό τόσο για την ιδεολογική ορμή του όσο και για τη βαθύτατα αγωνιστική γραφή του. Στην παρούσα εργασία εξετάζεται πώς τα τρία έργα του Θ. Κορνάρου συμβάλλουν στην καθιέρωση ισάριθμων τόπων μνήμης και πώς χειρίζονται ζητήματα κοινωνικού στιγματισμού, συνθηκών εξαίρεσης και επιτήρησης.