Διαχείριση της αλλαγής και προώθηση της προσβασιμότητας των ΑμεΑ στους ΟΤΑ

Abstract

Η παρούσα εργασία εξετάζει το ζήτημα της ψηφιακής προσβασιμότητας στον δημόσιο τομέα, με έμφαση στον ρόλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ως φορέα κοινωνικής ένταξης για τα άτομα με αναπηρία (ΑμεΑ). Μέσα από ανάλυση θεωρητικών προσεγγίσεων, του νομοθετικού πλαισίου (Ν. 4727/2020, Εθνική Στρατηγική για τα Δικαιώματα των ΑμεΑ) και χαρτογράφηση ελληνικών και διεθνών καλών πρακτικών, αναδεικνύονται οι υφιστάμενες υπηρεσίες των ΟΤΑ, οι καινοτόμες εφαρμογές, καθώς και τα τεχνικά, οργανωτικά και θεσμικά εμπόδια που περιορίζουν την πλήρη προσβασιμότητα. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον ρόλο της οργανωσιακής μάθησης, της συμμετοχικής διακυβέρνησης και της ενίσχυσης της διοικητικής ικανότητας, όπως αποτυπώνονται σε μοντέλα και πλαίσια όπως το CFIR και το Technology Acceptance Model. Εξετάζεται η εφαρμογή προτύπων όπως τα WCAG 2.1, EN 301 549 και ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός για την Προσβασιμότητα, με αναφορές σε παραδείγματα από την Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον παγκόσμιο Νότο. Η εργασία καταλήγει σε στοχευμένες προτάσεις πολιτικής για θεσμοθέτηση υπευθύνων προσβασιμότητας, ενίσχυση εκπαίδευσης και χρηματοδότησης, χρήση εργαλείων αυτοαξιολόγησης και ενεργή συμμετοχή των ΑμεΑ στη λήψη αποφάσεων, αναδεικνύοντας την ψηφιακή προσβασιμότητα ως δείκτη δημοκρατίας, ισότητας και κοινωνικής συνοχής. Με αυτόν τον τρόπο, η εργασία συμβάλλει στη συζήτηση για την ενίσχυση της συμπερίληψης και της ισότητας στον χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης.