Η καλλιέργεια δεξιοτήτων προφορικής επικοινωνίας μέσω της ΔΤΕ σε παιδιά σχολικής ηλικίας: Μια έρευνα δράσης στο Δημοτικό σχολείο.

Abstract

Στην παρούσα έρευνα το ζήτημα που απασχολεί είναι εάν οι τεχνικές της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση μπορούν να συμβάλλουν στην καλλιέργεια δεξιοτήτων προφορικής επικοινωνίας σε παιδιά σχολικής ηλικίας. Η επιλογή διερεύνησης του συγκεκριμένου θέματος δεν ήταν διόλου τυχαία. Στη σύγχρονη κοινωνία η ανάγκη για επικοινωνία είναι πιο σημαντική από ποτέ. Ο άνθρωπος μπορεί να προχωρήσει, να εξελιχθεί και να βελτιωθεί μέσα από την επικοινωνία με τους γύρω του και γενικότερα με το περιβάλλον του. Όλη η καθημερινότητα των σύγχρονων ανθρώπων εξαρτάται από την επικοινωνία. Τα υψηλότερα επίπεδα επικοινωνιακής ικανότητας διευκολύνουν και προωθούν μια καλύτερη κοινωνική ζωή με ποιότητα (Rickheit, & Strohner, 2008). Καθώς η απόκτηση δεξιοτήτων προφορικής επικοινωνίας είναι ένα αίτημα των καιρών μας, υπάρχει σοβαρότατος λόγος να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην ανάπτυξη δεξιοτήτων προφορικής επικοινωνίας μέσα στη σχολική τάξη. Η συγκεκριμένη έρευνα διεξήχθη σε δύο φάσεις. Η πρώτη φάση, η οποία αποτελεί κατά κάποιο τρόπο προέρευνα, υλοποιήθηκε σε 12 μαθητές Ε΄ και Στ΄ Δημοτικού, οι οποίοι παρακολουθούσαν τον κύκλο μαθημάτων της Στ΄ Δημοτικού, διότι το σχολείο είναι 5/θέσιο. Η κυρίως έρευνα, η δεύτερη φάση, υλοποιήθηκε το τρέχον σχολικό έτος 2017-2018 σε 22 μαθητές της Β΄τάξης και είχε διάρκεια 2,5 μηνών. Αρχικά, γίνεται μια θεωρητική αναφορά στις βασικές έννοιες: προφορικός λόγος, επικοινωνία, δεξιότητες προφορικής επικοινωνίας, όπως αυτές περιγράφονται στα Αναλυτικά Προγράμματα Σπουδών της Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης. Ύστερα ορίζεται η επικοινωνιακή ικανότητα και γίνεται αναφορά στις έρευνες που έχουν ως τώρα διεξαχθεί και συσχετίζουν την επικοινωνιακή ικανότητα με τη Δραματική Τέχνη στην Εκπαίδευση. Ακολουθεί η περιγραφή της προσέγγισης της μεθοδολογίας της έρευνας. Η έρευνα αυτή εντάσσεται στο ποιοτικό μεθοδολογικό παράδειγμα και ειδικά στη μεθοδολογία της αυτοδιερευνητικής έρευνας (Ματσαγγούρας, 2009), γνωστής ως έρευνας δράσης. Πρόκειται για μια έρευνα δράσης, όπου η ερευνήτρια συμμετέχει και δρα. Ακολουθούν τα ευρήματα της έρευνας και η ερμηνεία τους, επιβεβαιώνοντας τις ερευνητικές υποθέσεις. Από τα ευρήματα της έρευνας προκύπτει πως η Δραματική Τέχνη στην Εκπαίδευση μπορεί να επηρεάσει θετικά τους μαθητές και αποτελεί μέσο για την καλλιέργεια δεξιοτήτων προφορικής επικοινωνίας σε μαθητές σχολικής ηλικίας. Ειδικότερα, συμπεραίνεται πως οι μαθητές σχολικής ηλικίας, παρουσιάζουν βελτίωση στην ενεργητική ακρόαση, τη σαφή διατύπωση απόψεων και στην επιχειρηματολογία με ακρίβεια και αυτοπεποίθηση. Κάνουν συνειδητή χρήση των φραστικών επιλογών που επιβάλλει η κάθε περίσταση επικοινωνίας και το επίπεδο λόγου. Χρησιμοποιούν ολοένα αυξανόμενο λεξιλόγιο, ελέγχουν την αποδεκτότητα του λόγου τους.