Παρακίνηση ανθρώπινου δυναμικού σε ΟΤΑ Α’ Βαθμού. Η μελέτη περίπτωσης της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος του Δήμου Αγίου Δημητρίου

Abstract

Η παρούσα διπλωματική διατριβή μελετά την έννοια της εργασιακής παρακίνησης, εστιάζοντας σε ένα σημαντικό υποσύνολο του ευρύτερου δημοσίου τομέα στην Ελλάδα, την Τοπική Αυτοδιοίκηση Α’ Βαθμού. Ειδικότερα, εξετάζονται οι εξωτερικοί και εσωτερικοί παράγοντες παρακίνησης, αλλά και το πώς τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των εργαζομένων επηρεάζουν την ιεράρχησή τους γι’ αυτούς τους συντελεστές. Έπειτα από την κριτική μελέτη της εγχώριας και ξένης βιβλιογραφίας και την αξιολόγηση και σύνθεση των κυριότερων θεωρητικών προσεγγίσεων, διατυπώθηκαν τα ερευνητικά ερωτήματα και οι ερευνητικές υποθέσεις της εργασίας. Στο θεωρητικό σκέλος γίνεται μια σύντομη αναφορά στις δημοφιλέστερες θεωρίες για το εν λόγω φαινόμενο, ενώ, επίσης, παρουσιάζεται μια σειρά μεταρρυθμίσεων και στρατηγικών, που μπορούν να εφαρμοστούν από τους δημόσιους οργανισμούς, προς την κατεύθυνση την ενδυνάμωσης της παρακίνησης και της μεγιστοποίησης της απόδοσης των εργαζομένων τους. Για την εμπειρική διερεύνηση των παραπάνω επιλέχθηκε ως μελέτη περίπτωσης ο Δήμος Αγίου Δημητρίου και συγκεκριμένα ένα βασικό υποσύνολο αυτού, που είναι η Διεύθυνση Περιβάλλοντος. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε δομημένο και ειδικά διαμορφωμένο ερωτηματολόγιο με το οποίο καταγράφηκαν οι τοποθετήσεις των συμμετεχόντων αναφορικά με τους παράγοντες παρακίνησης που θεωρούν σημαντικότερους. Από τα (95) ερωτηματολόγια που διανεμήθηκαν, παρελήφθησαν συμπληρωμένα τα (79), (ποσοστό ανταπόκρισης, 83,15%). Από την ανάλυση του συγκεκριμένου δείγματος προκύπτει ότι οι εργαζόμενοι στη Διεύθυνση Περιβάλλοντος του Δήμου Αγίου Δημητρίου, παρόλο που θεωρούν σημαντικούς τους εσωτερικούς παράγοντες παρακίνησης, φαίνεται να αποδίδουν μεγαλύτερη σημασία στους εξωγενείς παρακινητές. Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά δεν επηρεάζουν κατά μέσο όρο, στατιστικά σημαντικά τις προτιμήσεις τους ως προς τους εξωτερικούς και τους εσωτερικούς παράγοντες παρακίνησης, με εξαίρεση κάποιες επιμέρους διαφοροποιήσεις. Αυτή η εργασία, η οποία συγκαταλέγεται στις ελάχιστες που εξετάζουν το ζήτημα της παρακίνησης στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην Ελλάδα, φιλοδοξεί, όχι μόνο να εμπλουτίσει την επιστημονική γνώση, αλλά και να συμβάλει στη βελτίωση της πρακτικής στο πεδίο της διαχείρισης του ανθρώπινου δυναμικού και στην αναβάθμιση των πολιτικών της δημόσιας διοίκησης, γενικότερα. Ταυτόχρονα, η μελέτη αυτή μπορεί να αποτελέσει έναυσμα για την εκπόνηση νέων ερευνών με στόχο την περαιτέρω διερεύνηση και κατανόηση του πολυδιάστατου αυτού φαινομένου.