Η συμβολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην προώθηση της δημοκρατίας. Οι περιπτώσεις της Τυνησίας και της Ζιμπάμπουε

Abstract

Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να εξετάσουμε σε βάθος σε πιο βαθμό και πώς η βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) συμβάλει στον εκδημοκρατισμό των τρίτων χωρών και ειδικότερα θα εξετάσουμε τις περιπτώσεις της Τυνησίας και της Ζιμπάμπουε. Συγκεκριμένα, η ΕΕ χρηματοδοτεί δραστηριότητες που στοχεύουν στην προώθηση της δημοκρατίας μέσω κατάλληλου συνδυασμού οικονομικών και πολιτικών μέσων, προσαρμοσμένων στη συγκεκριμένη κατάσταση κάθε χώρας, καθώς και την ενίσχυση της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης, την ενίσχυση της κοινωνίας πολιτών ώστε να δρα ως αντίβαρο στις κυβερνήσεις, τη προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την καταπολέμηση της διαφθοράς, τη διαφάνεια και τη λογοδοσία των κυβερνώντων. Επίσης, στηρίζει τόσο τις μακροπρόθεσμες εθνικές μεταρρυθμιστικές διαδικασίες όσο και τη δημιουργία δημοκρατικών θεσμών μέσω των γεωγραφικών προγραμμάτων της, καθώς και δράσεις με μη κρατικούς φορείς, που αποσκοπούν στην προώθηση του διαλόγου και στην ενθάρρυνση του πολιτικού πλουραλισμού. Θα μελετήσουμε τη βοήθεια που δόθηκε στη Τυνησία και σε ποιους τομείς υπήρξε αποτέλεσμα. Εκτός όμως από την βοήθεια, υπάρχουν και οι περιπτώσεις όπου η ΕΕ επιβάλλει κυρώσεις σε τρίτες χώρες, οι οποίες χρησιμοποιούνται ως μέσο για να επιφέρουν αλλαγή στην πολιτική ή τη δράση τους, σύμφωνα με τους στόχους της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας (ΚΕΠΠΑ), μία τέτοια περίπτωση είναι η Ζιμπάμπουε. Τέλος, θα διαπιστώσουμε αν τα αποτελέσματα της παλινδρόμησης επιβεβαιώνουν την αναμενόμενη θετική συσχέτιση μεταξύ της βοήθειας που παρέχεται με την προώθηση του εκδημοκρατισμού και του κράτους δικαίου στις χώρες-αποδέκτες.