Η συμβολή της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση στην ενίσχυση της αποδοχής των παιδιών προσχολικής ηλικίας από τους συνομηλίκους τους

Abstract

Η παρούσα έρευνα στοχεύει στη διερεύνηση της επίδρασης της Δραματικής Τέχνης, τόσο στην αποδοχή των παιδιών προσχολικής ηλικίας από τους συνομηλίκους τους, όσο και στις επιλογές τους με βάση το φύλο, κατά τον σχηματισμό των ομάδων ομηλίκων. Ως αποδοχή από τους συνομηλίκους ορίζεται ο βαθμός που το κάθε παιδί γίνεται αρεστό στην ομάδα των συνομηλίκων του. Επίσης, έχει διαπιστωθεί ότι τα παιδιά της πρώιμης ηλικίας επιλέγουν ως συντρόφους τους στο παιχνίδι άτομα με όμοια χαρακτηριστικά, όπως είναι και το φύλο. Η Δραματική Τέχνη, από την άλλη, με την καθοδήγηση του εκπαιδευτικού-εμψυχωτή, αποτελεί μια καινοτόμος, ψυχαγωγική και ελκυστική μέθοδος εκπαίδευσης, η οποία συμβάλλει στην κοινωνική, ψυχική και γνωστική ανάπτυξη των παιδιών. Η έρευνα έλαβε χώρα σε 46 μαθητές δύο τμημάτων Νηπιαγωγείου της Νέας Ιωνίας Αττικής κατά το σχολικό έτος 2020-2021, το οποίο σημαδεύτηκε από την ευρεία χρήση της τηλεκπαίδευσης. Για τη συλλογή των δεδομένων, έγινε χρήση ερωτηματολογίου σε μαθητές και νηπιαγωγούς, κοινωνιομετρικής συνέντευξης των παιδιών και παρατήρησης του ελεύθερου παιχνιδιού στην αυλή του σχολείου από την ερευνήτρια. Οι 12 παρεμβάσεις Δραματικής Τέχνης εφαρμόστηκαν στο 1ο τμήμα του Νηπιαγωγείου (πειραματική ομάδα) σε τρία χρονικά διαστήματα, λόγω της αναγκαστικής προσαρμογής της έρευνας στα κρατικά μέτρα για τον περιορισμό της πανδημίας Covid-19. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, η Δραματική Τέχνη στην Εκπαίδευση δεν συνέβαλε στη βελτίωση του μέσου όρου αποδοχής των παιδιών της πειραματικής ομάδας και δεν επηρέασε τις επιλογές τους με βάση το φύλο, κατά το σχηματισμό των ομάδων ομηλίκων.