Οι δημηγορίες των Κορινθίων, των Αθηναίων Πρέσβεων, του Αρχιδάμου και του Σθενελαΐδα στο Α Βιβλίο του Θουκυδίδη

Abstract

Στην εργασία αυτή θα γίνει αναφορά στον Θουκυδίδη τον Αθηναίο, στη ζωή και το έργο του, στη γλώσσα και το ύφος του. Ο Θουκυδίδης ήταν αντικειμενικός, καινοτόμος, σαφής και ήθελε να κληροδοτήσει στις επόμενες γενιές του το έργο του ως παντοτινό απόκτημα «κτῆμα ἐς αεὶ». Τα πρώτα οχτώ του βιβλία σχετίζονται με τον Πελοποννησιακό Πόλεμο (431-404 π.Χ.). Μέσα σε αυτά εμβαθύνει σε σημαίνοντες τομείς, όπως είναι η πολιτική και τονίζει διάφορες έννοιες, ήθη και αξίες. Τα κυριότερα χαρακτηριστικά του ύφους του είναι η αφαιρετικότητα, η πυκνότητα και η ποικιλία, έχει πολλές αντιθέσεις και η γλώσσα του είναι αρχαϊκή με ποιητικά στοιχεία και σοβαρότητα. Αφού αναπτυχθούν τα παραπάνω, θα γίνει μνεία στις δημηγορίες του θουκυδιδικού έργου. Οι δημηγορίες είναι λόγοι από πολιτικούς, στρατηγούς ή βασιλιάδες. Ο Θουκυδίδης επιθυμεί να διαφωτίσει την ιστορία από όλες τις πτυχές της και γι’ αυτό χρησιμοποιεί τις δημηγορίες. Ενσωματώνει τις δημηγορίες στο αφηγηματικό μέρος του έργου του, όπου υπάρχει ανάγκη αιτιολογίας και αποτελούν τη βάση για την κατανόηση του ιστορικού του σχεδίου. Μέσω αυτών αντλούνται πολλά επιχειρήματα, κίνητρα και παρορμήσεις. Ο Θουκυδίδης ξεχώριζε το περιεχόμενο των δημηγοριών και ο ίδιος προτιμούσε να τις εντάσσει με το προσωπικό του ύφος. Ακολούθως, θα αποδοθεί περιληπτικά το νόημα των τεσσάρων δημηγοριών από το Α Βιβλίο του Θουκυδίδη, των Κορινθίων, των Αθηναίων πρέσβεων, του βασιλιά Αρχιδάμου και του εφόρου Σθενελαΐδα στην συνέλευση της Σπάρτης. Στο κυρίως μέρος της παρούσας εργασίας, θα γίνει προσπάθεια κειμενοκεντρικής προσέγγισης και ερμηνείας αυτών σε ξεχωριστά κεφάλαια με πλήρη τεκμηρίωση, ανάλυση των μερών κάθε λόγου, επεξήγηση των επιχειρημάτων της κάθε πλευράς και σύνδεση μερικών σημαντικών παλαιότερων γεγονότων με τα στοιχεία, που μπορεί κανείς να αντλήσει μέσα από το κείμενο και τους λόγους των αγορητών στη Σπάρτη.