Το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων στην Ελλάδα και η αναγνώριση προσόντων μη τυπικής και άτυπης εκπαίδευσης σε εκπαιδευτικούς Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης

Abstract

Οι πολλαπλές απαιτήσεις της σύγχρονης κοινωνίας ανέδειξαν την ανάγκη για περαιτέρω ειδίκευση του εργατικού δυναμικού. Ο τομέας της εκπαίδευσης συνδέθηκε άμεσα με τον τομέα της οικονομίας και της εργασίας μιας χώρας. Έτσι, προέκυψε η δημιουργία του Ευρωπαϊκού Πλαισίου Επαγγελματικών Προσόντων (ΕΠΕΠ) κυρίως από την απαίτηση για την υιοθέτηση ενός κοινού πλαισίου αναφοράς στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ταξινόμηση των επαγγελματικών προσόντων του εργατικού δυναμικού. Ο τομέας της Εκπαίδευσης με τους εργαζομένους που περιλαμβάνει, θα μπορούσε να επωφεληθεί από την υιοθέτηση αυτού του εργαλείου, ώστε να αναδειχθεί του κύρος του, να ενισχυθεί το επαγγελματικό του προφίλ και να τεθούν βάσεις για μελλοντικές προκλήσεις που θα πρέπει να αντιμετωπίσει. Στο πλαίσιο αυτό της αναγνώρισης του έργου του θα μπορούσαν να ενταχθούν και δεξιότητες μη τυπικής και άτυπης εκπαίδευσης που χαρακτηρίζουν το επάγγελμα του εκπαιδευτικού, αφού προηγουμένως προσδιοριστούν, καταγραφούν και αναγνωριστούν επίσημα. Η συγκεκριμένη έρευνα έχει ως βασικό της σκοπό να διερευνήσει τις απόψεις των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης σχετικά με την ωφελιμότητα και τη δυνατότητα εφαρμογής του Ευρωπαϊκού Πλαισίου Επαγγελματικών Προσόντων στον κλάδο τους και την αναγνώριση των προσόντων όλων των τύπων που διαθέτουν, ενώ παράλληλα να αναδείξει τις αδυναμίες και τα προβλήματα του συγκεκριμένου συστήματος, όπως αυτά θα προκύψουν από τη βιβλιογραφική επισκόπηση αλλά και τις απαντήσεις των υποκειμένων της έρευνας.