Η φυσικοθεραπεία στην Ελλάδα σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο. Αυτονομία του επαγγέλματος και θεσμικό πλαίσιο

Abstract

Η κατοχύρωση της επαγγελματικής αυτονομίας αποτελεί προτεραιότητα σε κάθε επάγγελμα. Η ανάπτυξη της αυτονομίας στη φυσικοθεραπεία διαφέρει από χώρα σε χώρα και είναι συνυφασμένη με την εκάστοτε νομοθεσία. Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι να καταγράψει και να συγκρίνει τα επίπεδα της επαγγελματικής αυτονομίας στο χώρο της φυσικοθεραπείας στην Ελλάδα σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο. Η παγκόσμια συνομοσπονδία φυσικοθεραπείας (WCPT) κατατάσσει τους φυσιοθεραπευτές στους επαγγελματίες άμεσης πρόσβασης. Επιπλέον, τόσο ο εκπαιδευτικός και θεραπευτικός ρόλος της φυσικοθεραπείας στον τομέα της υγείας, όσο και η ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρει, αναγνωρίζονται από τη διεθνή βιβλιογραφία ενισχύοντας, έτσι, τη στροφή προς την εκτίμηση του επαγγέλματος όχι μόνο από τους επαγγελματίες υγείας αλλά και από τους ασθενείς και το κράτος. Παρά το ότι οι φυσιοθεραπευτές στο εξωτερικό κερδίζουν συνεχώς έδαφος στον τομέα της επαγγελματικής αυτονομίας, χάρη στην εξειδικευμένη γνώση, τα επαγγελματικά προσόντα που επιδεικνύουν στην πράξη και τις αυξημένες αρμοδιότητες που έχουν αναλάβει, οι Έλληνες φυσιοθεραπευτές χρειάζονται ακόμα παραπεμπτικό από γιατρό για να δράσουν είτε στον ιδιωτικό είτε στο δημόσιο τομέα. Φαίνεται ότι η ποικιλία και η πολυπλοκότητα των ταμείων μαζί με τους εκπαιδευτικούς και κρατικούς περιορισμούς στην Ελλάδα, αποτελούν εμπόδιο στην ανάπτυξη της αυτονομίας του επαγγέλματος στη χώρα μας, με επιπτώσεις και στις υπηρεσίες που παρέχουν στους ασθενείς τους οι φυσιοθεραπευτές. Λαμβάνοντας ωστόσο υπόψη πόσο έχει αναπτυχθεί η φυσικοθεραπεία στις διάφορες χώρες του κόσμου, ελπίζεται ότι οι Έλληνες φυσιοθεραπευτές και τα θεσμικά τους όργανα θα δράσουν αναλόγως, φροντίζοντας με υπευθυνότητα και συνέπεια να επιβεβαιώνουν με κάθε τους πράξη την πραγματική ανάγκη που υπάρχει για αναβάθμιση στη φυσικοθεραπεία και αυτονομία του επαγγέλματος.