Καλές Πρακτικές Τοπικής Αυτοδιοίκησης στον Ευρωπαϊκό Χάρτη, η Περίπτωση της Ελλάδας σε σύγκριση με το Σκανδιναβικό Μοντέλο Κοινωνικής Πολιτικής

Abstract

Η δημόσια διοίκηση και η αυτοδιοίκηση αποτελούν σημαντικό κομμάτι για την άσκηση εξουσίας οποιασδήποτε χώρας, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το πολιτικό της σύστημα. Ανάλογα με το τελευταίο στοιχείο, οι χώρες διαχωρίζονται σε τέσσερα αυτοδιοικητικά συστήματα, το αγγλοσαξονικό, το κορπορατιστικό, το σκανδιναβικό και το νοτιοευρωπαϊκό. Ο θεσμός της τοπικής αυτοδιοίκησης στην Ελλάδα πρωτοεμφανίστηκε ήδη από τα αρχαία χρόνια, αλλά καθιερώθηκε μετά το διάστημα της τουρκοκρατίας. Έπειτα από πολλαπλές μεταρρυθμίσεις και αλλαγές του πολιτικού συστήματος καθιερώθηκε με το Πρόγραμμα του «Καλλικράτη» και εν συνεχεία με τον «Κλεισθένη Ι». Παρά την αντίληψη πως η Κοινωνική Πολιτική δύσκολα μπορεί να οριστεί, θεωρείται προνόμιο και ταυτόχρονα κλειδί για την διευθέτηση κοινωνικών ζητημάτων του κράτους. Οι δράσεις και τα χαρακτηριστικά της εκτείνονται σε ένα ευρύ πεδίο φορολογίας, ρυθμίσεων και παροχών. Η Κοινωνική Πολιτική και οι Καλές Πρακτικές είναι άμεσα συνδεδεμένες και τα πεδία δραστηριοποίησης χωρίζονται σε τέσσερις διαφορετικούς τομείς. Επιπρόσθετα, τα κράτη της Σκανδιναβικής χερσονήσου, χρίζουν παγκόσμιας αναγνώρισης για τα υψηλά επίπεδα ευημερίας και την άριστη διαχείριση των κοινωνικών υπηρεσιών. Η κάθε σκανδιναβική χώρα για να φτάσει στο σημερινό επίπεδο, έχει αναπτυχτεί με διαφορετικούς ρυθμούς και τρόπους. Κύριο στοιχείο τους αποτελεί η υψηλή φορολογία, η οποία επιστρέφει στους πολίτες σε μορφή υπηρεσιών. Τέλος, αξίζει να επισημανθεί πως ο συγκεντρωτικός χαρακτήρας της Ελλάδας μπορεί να αλλάξει και να ακολουθήσει τα πατήματα του Σκανδιναβικού μοντέλου.