Οι Ελληνικές Παροικίες της Κεντροδυτικής και Ανατολικής Ευρώπης, της Βορείου Αφρικής και ιδιαίτερα της Αιγύπτου τον 18ο και 19ο αιώνα: Οικονομικές και πολιτισμικές δραστηριότητες των Ελλήνων της Διασποράς

Abstract

Η συγκρότηση των ελληνικών παροικιών την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας οφείλεται στην απουσία ενός κράτους ελεύθερου και συγκροτημένου, που καθορίζει την πορεία και τη διάρκεια της παραμονής στη χώρα υποδοχής, των Ορθόδοξων πληθυσμών της βαλκανικής, εκ των οποίων ο σημαντικότερος αριθμός είναι λόγιοι και έμποροι που μετακινούνται κυρίως στην Ιταλία, μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης. Μετά τη Συνθήκη του Κάρλοβιτς που παρείχε πολλές διευκολύνσεις στους Οθωμανούς υπηκόους και της Συνθήκη του Πασσάροβιτς το (1718 ), μέσω της οποίας καθιερώθηκε η ελεύθερη ναυσιπλοΐα στο Δούναβη, οι Έλληνες απολαμβάνουν στο εξής, τα ειδικά προνόμια της χώρας των Αψβούργων και αναδύεται η νέα αστική τάξη, η οποία θα δρομολογήσει λίγο αργότερα την προετοιμασία του απελευθερωτικού αγώνα του υπόδουλου ελληνισμού.