Ψηφιακός μετασχηματισμός στο δημόσιο τομέα

Abstract

Οι ασύλληπτοι ίσως ρυθμοί αλλαγής που επέβαλε η 4η Βιομηχανική Επανάσταση και η προσαρμογή πολιτών και επιχειρήσεων στα νέα δεδομένα, άσκησαν μεγαλύτερη πίεση στο δημόσιο τομέα. Η επιβίωση του απαιτεί έργα καινοτομίας, μετασχηματισμού και ψηφιοποίησης, με πλήθος κρατών όμως να αντιμετωπίζουν προβλήματα ως προς την ψηφιακή τους πρόοδο. Η παρούσα εργασία προσπαθεί να ερευνήσει τη σχέση μεταξύ παραγόντων ψηφιακού χάσματος 1ου και 2ου βαθμού με κοινωνικό-οικονομικούς παράγοντες και δείκτες ψηφιακής προόδου, με στόχο να αναδείξει τα εμπόδια ψηφιακού μετασχηματισμού που αντιμετωπίζουν οι εκάστοτε κυβερνήσεις. Τα εμπειρικά αποτελέσματα από μοντέλα παλινδρόμησης με τη μέθοδο σταθερών ελάχιστων τετραγώνων, επιβεβαιώνουν τη θεωρία ότι η πρόσβαση στο διαδίκτυο επιδρά θετικά, στην πράξη όμως παράγοντες όπως η ετήσια αύξηση του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος, δύναται να ασκήσουν αρνητική επιρροή στον ψηφιακό μετασχηματισμό του δημοσίου τομέα. Τα ευρήματα μας μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατά τη διαδικασία χάραξης πολιτικών αποφάσεων με στόχο τη διασφάλιση της χρηστικότητας των ψηφιακών υπηρεσιών, την ενίσχυσης της εμπιστοσύνης της σχέσης κράτους – πολίτη και την εν κατακλείδι τη ψηφιακή πρόοδο και ανάπτυξη του δημοσίου.