Διερεύνηση παραμέτρων που εμπλέκονται με τη διδασκαλία παιδιών με ψυχοκινητική καθυστέρηση

Abstract

Το θέμα της έρευνας διερευνά τις παραμέτρους που εμπλέκονται με τη διδασκαλία παιδιών με ψυχοκινητική καθυστέρηση στο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο. Η έρευνα διεξάγεται στο πεδίο της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης. Οι ερευνητικές υποθέσεις της συγκεκριμένης έρευνας εστιάζουν στο κατά πόσο οι Δραστηριότητες Μαθησιακής Ετοιμότητας (ΔΜΕ) διευκολύνουν τη μαθήτρια με ψυχοκινητική καθυστέρηση να αναπτύξει γλωσσικές δεξιότητες, αν το παιχνίδι λειτουργεί βοηθητικά στην ανάπτυξη προφορικών δεξιοτήτων, και εάν το Στοχευμένο, Ατομικό, Δομημένο, Ενταξιακό Πρόγραμμα Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (ΣΑΔΕΠΕΑΕ) προσανατολισμένο σε παιχνίδια συνεισφέρει στις επικοινωνιακές δεξιότητες. Η μεθοδολογία είναι μεικτή και αποτελείται από ποσοτικά και ποιοτικά δεδομένα. Η ομάδα στόχου αποτελείται από τη μαθήτρια μελέτης περίπτωσης με ψυχοκινητική καθυστέρηση στο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο και τους ενήλικες που εργάζονται στο σχολείο και έρχονται σε επαφή μαζί της. Τα ποιοτικά δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω της μεθοδολογίας της παρατήρησης. Τα εργαλεία για τις παρατηρήσεις αποτελούνται από την εμπειρική παρατήρηση του μαθητή, τους πίνακες της άτυπης παιδαγωγικής αξιολόγησης-ΛΕΒΔ (Λίστες Ελέγχου Βασικών Δεξιοτήτων), του ΠΑΠΕΑ (Πλαίσιο Αναλυτικού Προγράμματος Ειδικής Αγωγής), τις παρατηρήσεις για τις γενικές μαθησιακές δυσκολίες, τους διδακτικούς στόχους (ετήσιο, μηνιαίο, εβδομαδιαίο, ημερήσιο διδακτικό πρόγραμμα), καθώς και τις ημι-δομημένες συνεντεύξεις. Τα ποσοτικά δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω ερωτηματολογίου και πειραματικής στοχευμένης διαδικασίας.