Η εκπαίδευση των ασυνόδευτων ανηλίκων προσφύγων στην Ελλάδα από το 2015 και ένθεν. Η ένταξη της τέχνης μέσω της αισθητικής αγωγής στο εκπαιδευτικό τους πρόγραμμα

Abstract

Το ελληνικό κράτος κλήθηκε να καλύψει τις εκπαιδευτικές ανάγκες μεταναστευτικών ροών πριν τέσσερις δεκαετίες περίπου, τόσο των παλινοστούντων από την πρώην Ε.Σ.Σ.Δ. όσο και των ευάριθμων ροών από την Αλβανία. Κατά τις μεγάλες μετακινήσεις στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας, το φαινόμενο ξεπέρασε κάθε προηγούμενο στην περιοχή της Μεσογείου, σχετικά με τους πληθυσμούς που μετατοπίσθηκαν, τα προβλήματα που προέκυψαν, αλλά και τις συνεπακόλουθες ανάγκες στο εν λόγω πεδίο. Η παρούσα εργασία επιχειρεί μια σύνοψη στη διαχείριση της ενταξιακής διαδικασίας των ανήλικων προσφύγων, εστιάζοντας στον τομέα της εκπαίδευσης, ειδικώς στους Ασυνόδευτους και Διαχωρισμένους ανήλικους. Η ανάπτυξη υλοποιείται σε πέντε κεφάλαια, κατά τα οποία, αρχικώς γίνεται μια ευρύτερη αναφορά στο τυπικό της διαδικασίας υποδοχής/προστασίας/φροντίδας και συγκεκριμένα από την στιγμή της εισόδου του Ασυνόδευτου ανήλικου πρόσφυγα ή εντοπισμού του εντός της επικρατείας της χώρας και τις πρώτες διαδικασίες που ενεργοποιούνται. Στη συνέχεια ακολουθείται η διαδρομή μέχρι τη δομή και τις συνθήκες που θα φιλοξενηθεί, ενώ κατόπιν αναπτύσσεται περαιτέρω το στάδιο της ενταξιακής διαδικασίας στην εκπαίδευση, ως το πλέον ενδεδειγμένο όχημα για την επίτευξη της κοινωνικής του ένταξης. Στα πλαίσια του εκπαιδευτικού προγράμματος έμφαση δίνεται στη σημασία της Αισθητικής Αγωγής (Εικαστικών, Θεατρικής Αγωγής και Μουσικής), ως βέλτιστης μεθόδου εξωλεκτικής επικοινωνίας και εν προκειμένω όταν εκλείπει η δυνατότητα λεκτικής, λόγω γλωσσικής διαφορετικότητας. Τέλος σταχυολογούνται πέντε συνεντεύξεις, με ειδικότητες που γνωρίζουν εκ των έσω τις πραγματικές συνθήκες της διαβίωσης και της εκπαίδευσης των Ασυνόδευτων ανηλίκων προσφύγων.