«Οι Προτάσεις Δυσπιστίας στο Ελληνικό Πολιτικό Σύστημα, 1975-2023»

Abstract

«Η δύναμη της Κυβερνήσεως στο κοινοβουλευτικό σύστημα, έγκειται στο να ημπορεί κάθε στιγμή να επικαλείται και να ισχυρίζεται ότι εκφράζει την εμπιστοσύνη της Βουλής» . Τα λόγια αυτά του Δημήτρη Τσάτσου, κατά τη διαδικασία θέσπισης του ισχύοντος Συντάγματος, αποτελούν την βάση της κοινοβουλευτικής αρχής και της λειτουργίας του κοινοβουλευτικού μας πολιτεύματος. Όταν μια κυβέρνηση απωλέσει την εμπιστοσύνη της Βουλής, ακόμα και αν η ίδια αρνείται να παραιτηθεί, την απαλλάσσει από τα καθήκοντά της από μόνος του ο ΠτΔ. Η εμπιστοσύνη ή δυσπιστία της Βουλής έχει να κάνει με τη διατήρηση ή μη αντίστοιχα του βίου μιας κυβέρνησης, έχει να κάνει με τη νομιμοποίηση της Κυβέρνησης. Η παρούσα εργασία ερευνά τον ρόλο των προτάσεων δυσπιστίας, δηλ. την βιωσιμότητα ή μη μιας Κυβέρνησης, από νομικής και πολιτικής άποψης, θέλοντας να διαπιστώσει, αν, τελικά, ο θεσμός της πρότασης δυσπιστίας, εντός του πολιτικού ελληνικού φάσματος, από το 1975 μέχρι σήμερα, εξεπλήρωσε τους στόχους για τους οποίους θεσπίστηκε και κατοχυρώθηκε, ερμηνεύοντας τους σκοπούς για τους οποίους προτάθηκε κάθε φορά, εξετάζοντας και την πολιτική κατάσταση που ίσχυε κατά την προβολή της από την αντιπολίτευση, καθώς και την πολιτική διάσταση που έλαβαν οι 15 προτάσεις δυσπιστίας που κατατέθηκαν από το 1975 μέχρι και σήμερα.