Η αποτελεσματικότητα του θεσμού του Μέντορα ύστερα από την εφαρμογή του Ν.4823/2021 περί αξιολόγησης εκπαιδευτικού έργου

Abstract

Στο σύγχρονο εκπαιδευτικό περιβάλλον, ο θεσμός του Μέντορα αποτελεί βασικό εργαλείο υποστήριξης των νεοεισερχόμενων εκπαιδευτικών, συμβάλλοντας στην επαγγελματική τους ένταξη και ανάπτυξη. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση της αποτελεσματικότητας του θεσμού του Μέντορα στο ελληνικό εκπαιδευτικό πλαίσιο, μετά την εφαρμογή του Ν. 4823/2021 περί αξιολόγησης και αυτοαξιολόγησης των σχολικών μονάδων. Η έρευνα επικεντρώνεται στις απόψεις εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Νομού Κορινθίας σχετικά με τον ρόλο του Μέντορα, διερευνώντας τη συμβολή του θεσμού στη βελτίωση της εκπαιδευτικής πρακτικής και στην επαγγελματική ανάπτυξη, τα επαγγελματικά και προσωπικά χαρακτηριστικά που θεωρούν απαραίτητα για έναν αποτελεσματικό Μέντορα, καθώς και τους παράγοντες που επηρεάζουν την επιτυχία του θεσμού και τα οφέλη της μεντορικής σχέσης για τους νέους εκπαιδευτικούς. Παράλληλα, εξετάζονται οι δυσκολίες και τα εμπόδια που εντοπίζουν οι εκπαιδευτικοί στην εφαρμογή του θεσμού στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, καθώς και οι προτάσεις τους για τις απαραίτητες αλλαγές που θα βελτιώσουν την αποτελεσματικότητά του. Η μεθοδολογία στηρίχθηκε σε μικτή προσέγγιση, αξιοποιώντας ποσοτικά δεδομένα από 105 ερωτηματολόγια και ποιοτικά δεδομένα από 12 ημιδομημένες συνεντεύξεις από 6 Μέντορες και 6 μεντορευόμενους, προερχόμενους από τις δύο βαθμίδες εκπαίδευσης. Τα ευρήματα, σε μεγάλο βαθμό, αναδεικνύουν τη σημασία και τη χρησιμότητα του θεσμού, ιδιαίτερα ως προς τη βελτίωση της διδακτικής πρακτικής και την ενίσχυση της επαγγελματικής αυτοπεποίθησης των εκπαιδευτικών, ενώ παράλληλα καταγράφουν σημαντικά εμπόδια, όπως η ελλιπής επιμόρφωση, ο περιορισμένος χρόνος και η απουσία θεσμικής οργάνωσης. Επιπλέον, στην ποιοτική ανάλυση διαπιστώθηκαν σημαντικές διαφοροποιήσεις ανάμεσα στην Πρωτοβάθμια και τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, ως προς τις εμπειρίες και τις ανάγκες των συμμετεχόντων, λόγω της φύσης του επαγγελματικού τους πλαισίου και των διαφορετικών αναγκών. Τέλος, προτείνονται αλλαγές όπως η δημιουργία δομημένων προγραμμάτων Μεντόρων, η παροχή κινήτρων και η ουσιαστική αξιοποίηση της ανατροφοδότησης, με στόχο τη βελτίωση της λειτουργικότητας και της αποτελεσματικότητας του θεσμού.