Η χρήση ναρκωτικών ουσιών στην εφηβεία, η συμβολή της οικογένειας στην πρόληψη, στη θεραπεία και στην κοινωνική επανένταξη του εφήβου

Abstract

Εισαγωγή: Η μελέτη εξετάζει τον ρόλο της οικογένειας ως βασικό παράγοντα προστασίας από την εφηβική χρήση ναρκωτικών. Επισημαίνεται ότι η ενίσχυση της γονικής επίβλεψης, της επικοινωνίας και των δεσμών μεταξύ γονέων και εφήβων μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο χρήσης ουσιών. Παράλληλα, τονίζεται η ανάγκη συνεργασίας οικογένειας, σχολείου και κοινότητας, ενώ προτείνονται καινοτόμες προσεγγίσεις για την προσαρμογή των παρεμβάσεων στις πολιτισμικές ανάγκες. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας οριοθετημένης ανασκόπησης είναι να διερευνήσει τον ρόλο της οικογένειας στην πρόληψη, στη θεραπεία και στην κοινωνική επανένταξη του εφήβου που κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών. Μεθοδολογία: Για την αναζήτηση κατάλληλων άρθρων για αυτή τη συστηματική ανασκόπηση, έγινε αναζήτηση της διεθνούς επιστημονικής βιβλιογραφίας. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε μέσω αναζήτησης σε διεθνείς και ελληνικές βάσεις δεδομένων (PubMed, Scopus, Google Scholar) και οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν είναι: Adolescents drug use, Family intervention, substance abuse prevention, drug rehabilitation, parental involvement, treatment effectiveness. Αποτελέσματα: Στην παρούσα μελέτη αναλύθηκαν 14 άρθρα από τα 750 που αρχικά εντοπίστηκαν αρχικά στις βάσεις που διερευνήθηκαν. Από τα αποτελέσματα της μελέτης, φαίνεται ότι οι έφηβοι είναι πολύ ευάλωτοι και ασπάζονται εύκολα συμπεριφορές υψηλού κινδύνου, όπως η χρήση καπνού, το αλκοόλ και άλλες εθιστικές ουσίες. Για να μετριαστεί ο κίνδυνος σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα, οι προσπάθειες στοχεύουν στην πρόληψη και την έγκαιρη παρέμβαση, τόσο μέσω του γονικού ελέγχου όσο και μέσω των διαφόρων κοινοτικών υπηρεσιών και φορέων. Συμπεράσματα: Οι έφηβοι και οι νεαροί ενήλικες είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι και, στην προσπάθειά τους να ενταχθούν στις ομάδες των συνομηλίκων τους και να διαμορφώσουν την ταυτότητά τους, συχνά υιοθετούν επικίνδυνες συμπεριφορές, όπως η χρήση καπνού, αλκοόλ και άλλων εξαρτησιογόνων ουσιών. Για να μειωθεί η επικινδυνότητα σε αυτή την ηλικιακή ομάδα, υλοποιούνται δράσεις πρόληψης και έγκαιρης παρέμβασης, τόσο μέσω των σχολικών μονάδων όσο και μέσω κοινοτικών υπηρεσιών και φορέων. Συνολικά, η επικινδυνότητα της χρήσης ουσιών παραμένει, κάτι που υπογραμμίζει την ανάγκη για την εφαρμογή περισσότερων προγραμμάτων πρόληψης και παρέμβασης σε παγκόσμιο επίπεδο.