Μικρασιατική Στέγη Κορίνθου: Μνήμη, ταυτότητα, δημόσια κοινωνικότητα

Abstract

Θεματικούς άξονες της παρούσας έρευνας αποτελούν η μνήμη, η ταυτότητα και η δημόσια κοινωνικότητα. Στο πλαίσιο αυτό διερευνάται εάν ο πολιτιστικός σύλλογος «Μικρασιατική Στέγη Κορίνθου» που έχει ιδρυθεί από Μικρασιάτες πρόσφυγες πρώτης και δεύτερης γενιάς, κατοίκους της Ιωνίας Κορίνθου, συμβάλλει στη διατήρηση της μνήμης και της ταυτότητας των δεύτερης γενιάς Μικρασιατών της συνοικίας. Ως προς τη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε, αρχικά μελετήθηκε η βιβλιογραφία που αφορά στην ιστορική διάσταση του θέματος καθώς και βιβλιογραφία και μελέτες σχετικά με τις έννοιες που πραγματεύεται αυτή η έρευνα τόσο σε θεωρητικό επίπεδο όσο και συγκεκριμένα για τους Μικρασιάτες πρόσφυγες. Στη συνέχεια μελετήθηκε το αρχείο του συλλόγου και το δημοσιευμένο από αυτόν υλικό από όπου αντλήθηκαν στοιχεία για τον προσφυγικό πληθυσμό της Ιωνίας Κορίνθου και για τον ίδιο τον σύλλογο ενώ διεξάχθηκε ποιοτική έρευνα με επτά δομημένες συνεντεύξεις, έξι σε Μικρασιάτες δεύτερης γενιάς μέλη του συλλόγου – εκ των οποίων δύο συμμετέχουν και στο διοικητικό του συμβούλιο – και μία στο άτομο μη μικρασιατικής καταγωγής που συνέβαλε στην ίδρυσή του. Από την ανάλυση των συνεντεύξεων προέκυψε ότι οι ερωτώμενοι αντιλαμβάνονται τους εαυτούς τους ως πρόσφυγες και τη Μικρά Ασία τόσο ως τόπο καταγωγής των γονέων τους και δικό τους όσο και ως κοιτίδα ελληνικού πολιτισμού και ιστορίας. Στη διαμόρφωση αυτής της αντίληψης συμβάλλει σημαντικά ο υπό μελέτη σύλλογος, ο οποίος θεωρείται σημείο σύνδεσης με τις «αλησμόνητες πατρίδες» αλλά και φορέας διατήρησης της μνήμης και της μικρασιατικής ταυτότητας των ερωτώμενων. Τέλος, χωρίς να αναμένεται, αναδείχθηκε από τις συνεντεύξεις και η ιδιαίτερη σχέση του συλλόγου και των ερωτώμενων με τη θρησκεία και την εκκλησία. Η διάσταση αυτή μόνο ακροθιγώς αναφέρεται στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας καθώς δεν αποτελεί αντικείμενό της αλλά θα μπορούσε να αποτελέσει την αφετηρία για περαιτέρω μελέτη και έρευνα.