Αξιολόγηση δράσεων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ως εργαλεία Δημόσιας Πολιτικής: Συγκριτική παρουσίαση δράσεων των Δήμων Ξηρόμερου και Παλαίρου της Αιτωλοακαρνανίας

Abstract

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, πραγματοποιήθηκαν αλλαγές στη δημοτική διοίκηση της Ελλάδας. Υπάρχουν πλέον δύο βασικές μέθοδοι έκφρασης της δημοτικής διακυβέρνησης στην Ελλάδα. Ο πρώτος είναι εθνικού χαρακτήρα και αντιστοιχεί στη μεγαλύτερη και πιο φιλόδοξη μεταρρυθμιστική προσπάθεια από την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους, δηλαδή τη δημιουργία και εφαρμογή της νομαρχιακής αυτοδιοίκησης, την αναγκαστική συγχώνευση δήμων και κοινοτήτων και τη μεταρρύθμιση της περιφερειακής διοίκησης, με όλες τις συνέπειες που αυτό συνεπάγεται για τα δύο επίπεδα διακυβέρνησης. Η δεύτερη τάση είναι η ανάδειξη της αρχής της εταιρικής σχέσης και της επικουρικότητας, η συμμετοχή και η άμεση εφαρμογή πολλών κοινοτικών προγραμμάτων και η ίδρυση της Επιτροπής των Περιφερειών ως κοινοτικού οργάνου για τη συμμετοχή των εκλεγμένων τοπικών και περιφερειακών αρχών στις ευρωπαϊκές υποθέσεις. Στην πρόσφατη ενημερωτική ημερίδα για την Ολοκληρωμένη Περιοχή Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών (ΟΠΑΥ) των Εχινάδων Νήσων και της Αιτωλοακαρνανίας, που διοργανώθηκε στο ξενοδοχείο Divani Caravel στην Αθήνα, συμμετείχε ασυνήθιστα μεγάλος αριθμός ατόμων. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει πόσο εμπλέκονται και ανησυχούν οι τοπικές κοινωνίες με τις επιλογές που γίνονται για το μέλλον τους και το μέλλον της πόλης τους. Στο συνέδριο, το οποίο διοργανώθηκε από τον Δήμο Ξηρομέρου και την Επιτροπή Αγώνα Πολιτών κατά του ΠΟΤΑΜΙΟΥ Εχινάδων και Αιτωλοακαρνανίας, οι συμμετέχοντες από διάφορες οργανώσεις, συλλόγους, κόμματα και φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης άκουσαν τις αναλύσεις επιστημόνων και νομικών. Εξαιτίας της παράνομης λειτουργίας μονάδων υδατοκαλλιέργειας σε περιορισμένους κόλπους και ρηχά νερά για πάνω από 25 χρόνια, η περιοχή γύρω από τις μονάδες είναι πλέον μια έρημη ερημιά. Οι τεράστιες ζημιές που προκλήθηκαν στα παράκτια οικοσυστήματα είχαν ως αποτέλεσμα μια σειρά από αρνητικές επιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένης της σημαντικής πτώσης της αλιείας και της τουριστικής βιομηχανίας, καθώς και της υποβάθμισης των συνθηκών διαβίωσης των κατοίκων της περιοχής. Στις ίδιες ή γειτονικές περιοχές της δυτικής ακτής της Αιτωλοακαρνανίας αναμένεται αύξηση της παραγωγικότητας των ιχθυοκαλλιεργειών κατά 70%, ενώ η ανοχή των κρατικών αρχών θα πρέπει να επιτρέψει την αποκατάσταση των ζημιών που προκλήθηκαν από τη φυσική καταστροφή. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να συγκρίνει τις δράσεις της Τοπικής Αυτοδιοίκησης των δήμων Ξηρόμερου και Παλαίρου και να εντοπίσει ποιες από τις πρακτικές που εφαρμόστηκαν ήταν οι βέλτιστες. Αυτό θα επιβεβαιωθεί από ποσοτικά και ποιοτικά δεδομένα κι αναλύσεις, συγκεκριμένα μέσω ερωτηματολογίου και συνεντεύξεων.