Η κοινωνική πολιτική για τους άστεγους στην Ελλάδα

Abstract

Η διατριβή εξετάζει την έλλειψη στέγης από την οπτική της κοινωνικής πολιτικής σε επίπεδο θεωρητικό, πολιτικό και εμπειρικό. Στο θεωρητικό μέρος επιχειρείται επισκόπηση των ερμηνευτικών προσεγγίσεων για την έλλειψη στέγης, της σχέσης της με τα καθεστώτα ευημερίας, των ορισμών και των μεθοδολογιών μέτρησης της, καθώς και των τύπων κοινωνικών υπηρεσιών για τους άστεγους. Στο μέρος των πολιτικών αναλύονται οι ενέργειες ευρωπαϊκών οργανισμών, χαρτογραφούνται καλές πρακτικές κρατών μελών και γίνεται εμβάθυνση στην περίπτωση της Ελλάδας. Τα ευρήματα του εμπειρικού μέρους αναδεικνύουν πως την στιγμή επιδείνωσης του προβλήματος στην Ελλάδα, ο χαρακτήρας των μέτρων παραμένει πυροσβεστικός. Κυριαρχούν φιλανθρωπικού τύπου πρακτικές με επίκεντρο υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης που υλοποιούνται από ΜΚΟ. Γεγονός που συνιστά ουσιαστική διάβρωση της κοινωνικής ιδιότητας του πολίτη.