Ο ρόλος της ΕΕ στον πόλεμο της Γάζας (2023 - )

Abstract

Η παρούσα εργασία εξετάζει τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως διεθνούς παράγοντα στην ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση. Στόχος είναι να αξιολογηθούν οι διπλωματικές, πολιτικές και ανθρωπιστικές πρωτοβουλίες της ΕΕ, αλλά και, ειδικότερα, της Ελλάδας, ώστε να διασαφηνιστεί η δυναμική της εξωτερικής πολιτικής σε συνάρτηση και με τα ευρύτερα γεωπολιτικά συμφέροντα για την προώθηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή. Τα ευρήματα που προέκυψαν από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας δείχνουν ότι, ενώ η ΕΕ έχει υποστηρίξει με συνέπεια μια λύση δύο κρατών και παρείχε ανθρωπιστική βοήθεια, η αποτελεσματικότητά της περιορίστηκε από τις εσωτερικές διαιρέσεις και την έλλειψη σκληρής ισχύος. Η ισχυρή φιλοπαλαιστινιακή θέση της Ελλάδας υπό τον πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου τη δεκαετία του 1980, που χαρακτηρίζεται από μια στενή σχέση με τον ηγέτη της PLO Yasser Arafat, έχει εξελιχθεί προς μια πιο ουδέτερη προσέγγιση, ευθυγραμμισμένη πιο στενά με τις ευρύτερες πολιτικές της ΕΕ. Ωστόσο, οι στρατηγικές επιδιώξεις της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο έχουν επηρεάσει τη σύγχρονη στάση της. Όπως διαπιστώνεται από την έρευνα, ο αντίκτυπος της δράσης της ΕΕ είναι περιορισμένος εξαιτίας των διαφορετικών προσεγγίσεων των κρατών μελών και των θεσμικών περιορισμών. Ως εκ τούτου, υπογραμμίζεται η ανάγκη για μεγαλύτερη ενότητα και συνεργασία για την ενίσχυση της επιρροής της στην επίλυση συγκρούσεων.