Η συμβολή της δραματικής τέχνης στην εκπαίδευση ως μέσο ενίσχυσης της αυτοαντίληψης εφήβων με οριακή νοημοσύνη

Abstract

Στην παρούσα έρευνα διερευνήθηκε, μέσω ποσοτικών και ποιοτικών δεδομένων, αν η εφαρμογή ενός προγράμματος Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση, σε εφήβους με οριακή νοημοσύνη, θα ενίσχυε την αυτοαντίληψή τους στις παραμέτρους: σχολική ικανότητα, σχέσεις με συνομηλίκους, αθλητική ικανότητα, φυσική εμφάνιση, διαγωγή -συμπεριφορά και αυτοεκτίμηση. Ακόμη, διερευνήθηκε ο ρόλος του φύλου και της εθνικότητας στη μεταβολή της αυτοαντίληψης και αυτοεκτίμηση των συμμετεχόντων. Στην έρευνα συμμετείχαν δεκαεπτά μαθητές και μαθήτριες του Ειδικού Επαγγελματικού Γυμνασίου Αγίου Δημητρίου, οι οποίοι φοιτούσαν στην Γ΄ Γυμνασίου και διήρκησε έξι μήνες. Ως μέσα συλλογής δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν το σταθμισμένο στην ελληνική πραγματικότητα ερωτηματολόγιο «Πώς αντιλαμβάνομαι τον εαυτό μου» ΠΑΤΕΜ ΙΙ, της Μακρή Μπότσαρη και η συμμετοχική παρατήρηση της ερευνήτριας. Η εργασία στηρίχτηκε σε σύγχρονες ερευνητικές μελέτες, σύμφωνα με τις οποίες οι τεχνικές της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση επιδρούν θετικά στην ενίσχυση της αυτοαντίληψης και αυτοεκτίμησης των παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Παρά τη διάσταση μεταξύ των αποτελεσμάτων της στατιστικής ανάλυσης και της ποιοτικής αξιολόγησης, παρατηρήθηκε ότι οι παράμετροι της αυτοαντίληψης επηρεάστηκαν θετικά από την εφαρμογή ενός δομημένου προγράμματος Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση, το οποίο μπορεί να αποτελέσει ένα αποτελεσματικό εργαλείο, για την ανάπτυξη των συναισθηματικών, κοινωνικών δεξιοτήτων και της αυτοαντίληψης των εφήβων με οριακή νοημοσύνη.