Το κεντρώο διάλειμμα των ετών 1950-1952 και ο ρόλος της ΕΠΕΚ

Abstract

Η ΕΠΕΚ στην κρίσιμη μεταβατική συγκυρία της μετεμφυλιακής περιόδου, επιχείρησε να εκφράσει με ενωτικό τρόπο το Κέντρο, συσπειρώνοντας τις προοδευτικές και τις κεντροαριστερές πολιτικές δυνάμεις. Στο κυβερνητικό της πρόγραμμα τα μέτρα επιείκειας και λήθης, η οικονομική ανασυγκρότηση, η ισονομία, η ισοπολιτεία και η κοινωνική δικαιοσύνη, αποτελούσαν θεμελιώδεις προτεραιότητες και έδιναν μια ελπιδοφόρα προοπτική θεμελίωσης ενός δημοκρατικού κράτους, με σεβασμό στα ατομικά δικαιώματα και στις πολιτικές ελευθερίες. Ανασταλτικοί παράγοντες προς την κατεύθυνση αυτή στάθηκαν το Παλάτι, ο Στρατός, ο κορμός του κρατικού μηχανισμού και οι πολυεπίπεδες παρεμβάσεις του αμερικανικού παράγοντα, αλλά και τα προβλήματα ενότητας και εσωτερικής συνοχής της κεντρώας παράταξης.