Οι γυναίκες στην Ηροδότεια αφήγηση

Abstract

Ο Ηρόδοτος υπήρξε από τούς μεγαλύτερους ιστορικούς, έχοντας ως σκοπό την προσέγγιση των ανθρώπινων χαρακτήρων και όχι τόσο τα γεγονότα. Ασχολείται αρκετά με τις γυναικείες μορφές και συγκεκριμένα με τη δράση αυτών στον ελλαδικό χώρο. Η παρουσίαση των γεγονότων που αφορούν γυναίκες γίνεται με ποικίλους τρόπους , όπως νουβέλες , ανέκδοτα και θρησκευτικά στοιχεία. Οι ιστορίες της Άμεστρις, της Γυναίκας του Κανδαύλη, της Νίκοτρις και Της Αρτεμισίας, είναι μερικά από τα παραδείγματα δυναμικών γυναικών της εποχής. Πολλοί άνδρες, μάλιστα, παίρνουν ηγετικές θέσεις με τη σύμπραξη των γυναικών. Οι γυναίκες που έχουν επιλεχθεί έχουν να κάνουν με τη σχέση οίκου-δημοσίου βίου, αφού δρουν στα πλαίσια του στενού οικογενειακού τους περιβάλλοντος, αλλά παρόλα αυτά επηρεάζουν την πολιτική. Μία από τις ισχυρότερες ομάδες γυναικών ήταν οι Αμαζόνες, οι οποίες προσπάθησαν να επιτελέσουν το γενικό καλό των υπολοίπων. Ήταν δυναμικές , με θάρρος και αποδείκνυαν τη βαρβαρότητα της κοινωνίας τους. Τέλος, ο Ηρόδοτος ηθογραφεί τις γυναικείες μορφές, προκειμένου να αποδείξει τη δυναμική τους, αφού οι ίδιες επηρεάζουν την πολιτική και την κοινωνία. Δημιουργούν στον αναγνώστη διφορούμενα συναισθήματα, όπως μίσος, αγάπη, συμπόνοια και φόβο.