Ευρωπαϊκές Πολιτικές Απασχόλησης νέων πτυχιούχων ανώτατης εκπαίδευσης με στόχο την ένταξη τους στην αγορά εργασίας. Μια κριτική επισκόπηση της Ελλάδας και της Ε.Ε.

Abstract

Η Ελλάδα, παρά την πλούσια ιστορία και τη στρατηγική της θέση στην ΕΕ, παλεύει με απογοητευτικά ποσοστά ανεργίας των νέων. Τα απομεινάρια της οικονομικής κρίσης σε συνδυασμό με τα επακόλουθα κύματα κλυδωνισμών της πανδημίας COVID-19 έχουν επιδεινώσει αυτές τις προκλήσεις. Αυτές οι συνθήκες έχουν δημιουργήσει μια ασταθή αγορά εργασίας όπου πολλοί νέοι πτυχιούχοι βρίσκονται σε επισφαλείς καταστάσεις απασχόλησης, που χαρακτηρίζονται από συμβάσεις ορισμένου χρόνου, ανεπαρκείς αμοιβές και έλλειψη τυπικών εργασιακών δικαιωμάτων. Αυτό το τοπίο όχι μόνο καταπνίγει τις άμεσες οικονομικές προοπτικές τους, αλλά ρίχνει μια μακρά σκιά στις μελλοντικές πορείες σταδιοδρομίας τους. Ωστόσο, το ζήτημα δεν είναι απλώς η διαθεσιμότητα θέσεων εργασίας. Μια οξυδερκής ματιά αποκαλύπτει μια συστημική απόκλιση μεταξύ των δεξιοτήτων που καλλιεργούνται στα ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και εκείνων που απαιτούνται από την αγορά εργασίας. Η μελέτη αυτή υιοθετεί μια διττή προσέγγιση στη μεθοδολογία της. Ξεκινά με μια εξαντλητική εξέταση των πολιτικών απασχόλησης και της απήχησής τους στις ανάγκες των νέων αποφοίτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης τόσο στην Ελλάδα όσο και στο ευρύτερο πλαίσιο της ΕΕ. Βασικές πολιτικές, όπως οι Εγγυήσεις για τη Νεολαία, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Erasmus+, αξιολογούνται ως προς την πρόθεση, την εφαρμογή και τον αντίκτυπό τους. Η δεύτερη φάση εξαρτάται από μια συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση που εκτείνεται από το 2010 έως το 2023, αποκαλύπτοντας τάσεις, επιτυχίες, αποτυχίες και πιθανές οδούς για την ανανέωση της πολιτικής.