Η συμβολή της δραματικής τέχνης στην εκπαίδευση στην σχολική προσαρμογή των παιδιών προσχολικής ηλικίας. Μια έρευνα δράσης στο νηπιαγωγείο.

Abstract

Η παρούσα μελέτη πραγματεύεται το θέμα της σχολικής προσαρμογής των παιδιών στην προσχολική ηλικία και πως η δραματική τέχνη στην εκπαίδευση, μπορεί να συμβάλει στην αντιμετώπιση της σχολικής φοβίας και στην υιοθέτηση θετικής στάσης απέναντι στο σχολείο. Τα τελευταία χρόνια έρευνες έχουν αναδείξει το σπουδαίο ρόλο που παίζει η προσχολική αγωγή στην ανάπτυξη του ατόμου. Η καθιέρωση της δίχρονης προσχολικής αγωγής με υποχρεωτική τη φοίτηση των προνηπίων στο Νηπιαγωγείο το 2018, καθώς και οι αυξημένες μεταναστευτικές ροές των τελευταίων ετών, καταδεικνύουν την επιτακτική ανάγκη να βρεθούν καινοτόμες παρεμβάσεις που θα βοηθήσουν τον εκπαιδευτικό της τάξης στο δύσκολο έργο του. Η δραματική τέχνη στην εκπαίδευση με την πληθώρα τεχνικών που διαθέτει αποτελεί ένα πολύτιμο εργαλείο για τον εκπαιδευτικό. Πάνω σε αυτά τα δεδομένα στηρίχτηκε και η εν λόγω έρευνα. Διερευνήθηκε η υπόθεση ότι η δραματική τέχνη στην εκπαίδευση μπορεί να συμβάλει στην σχολική προσαρμογή των παιδιών προσχολικής ηλικίας. Αναλύθηκαν οι παράγοντες που επηρεάζουν την σχολική προσαρμογή των παιδιών, οι ιδιαιτερότητες των παιδιών αυτής της ηλικίας, καθώς και σχετικές έρευνες πάνω στο θέμα. Για την πραγματοποίηση της έρευνας χρησιμοποιήθηκαν δύο τάξεις Νηπιαγωγείου. Η μία τάξη λειτούργησε ως πειραματική ομάδα και η άλλη ως ομάδα ελέγχου. Πραγματοποιήθηκαν παρεμβάσεις στην πειραματική ομάδα και η θεματολογία τους ήταν βασισμένη πάνω στους παράγοντες που επηρεάζουν την σχολική προσαρμογή καθώς και στις ιδιαιτερότητες της συγκεκριμένης ομάδας παιδιών πάνω στην οποία έγινε η έρευνα. Ως μεθοδολογικό εργαλείο επιλέχθηκε η έρευνα δράσης. Τα αποτελέσματα από την ποιοτική και ποσοτική ανάλυση των δεδομένων της έρευνας, έδειξαν ότι η δραματική τέχνη στην εκπαίδευση, μπορεί να συμβάλλει στη σχολική προσαρμογή των παιδιών προσχολικής ηλικίας καθώς και στην υιοθέτηση θετικής στάσης απέναντι στη μάθηση. Τα παιδιά που παρουσίαζαν άρνηση στο να συμμετέχουν στις δραστηριότητες της ομάδας σταδιακά κατάφεραν να ενταχτούν σε αυτήν. Θεαματική βελτίωση παρουσίασαν τα παιδιά που παρουσίαζαν δυσκολίες προσκόλλησης και άρνησης στο να πάνε σχολείο, γεγονός που επιβεβαιώθηκε από τους γονείς των παιδιών. Οι παρεμβάσεις βοήθησαν στην κοινωνικοποίηση των παιδιών, στην έκφραση και αντιμετώπιση των συναισθημάτων, σημεία στα οποία δυσκολεύονταν τα παιδιά που παρουσίαζαν δυσκολίες προσαρμογής. Θετικά ήταν τα αποτελέσματα και στις σχέσεις των παιδιών με τον εκπαιδευτικό, ενώ σημαντικά ήταν τα οφέλη και για τα παιδιά που δεν παρουσίαζαν δυσκολίες προσαρμογής καθώς παρατηρήθηκε ότι αυξήθηκε η σχολική τους επίδοση και η υιοθέτηση θετικής στάσης απέναντι στο σχολείο. Τέλος το πρόγραμμα βοήθησε στην ενίσχυση του δεσμού ανάμεσα στο σχολείο και στην οικογένεια γεγονός που είναι πολύ σημαντικό για την σχολική προσαρμογή των παιδιών.