Πολιτικές αντιμετώπισης κοινωνικού αποκλεισμού σε συνθήκες κρίσης. Η περίπτωση του Δήμου Πατρέων.

Abstract

Το φαινόμενο του κοινωνικού αποκλεισμού, συναντάται σε πολλές χώρες ακόμη και στις πιο ανεπτυγμένες. Η οικονομική κρίση είναι ένας παράγοντας που έχει μεγεθύνει το εν λόγω φαινόμενο. Από το 2008 και έπειτα, η οικονομική κρίση πλήττει έντονα την Ελλάδα και οι συνέπειές της είναι εμφανής και στην κοινωνική πολιτική της χώρας. Σκοπός της παρούσας ερευνητική μελέτης είναι η καταγραφή της κατάστασης που επικρατεί στην περιοχή της Αχαΐας και πιο συγκεκριμένα, οι πολιτικές που έχουν δημιουργηθεί, εν μέσω κρίσης, στον δήμο Πατρέων για να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο του κοινωνικού αποκλεισμού. Πραγματοποιήθηκε εμπειρική έρευνα, η οποία απαρτίζεται από δύο μέρη. Το πρώτο αποτελείται από την χαρτογράφηση των υπηρεσιών του δήμου με τα άτομα που εξυπηρετούνται στην εκάστοτε δομή και το δεύτερο αποτελείται από τρεις συνεντεύξεις σε στελέχη του δήμου που κατέχουν θέσεις ευθύνης. Τα βασικά ερωτήματα που τίθενται αφορούν την αποτελεσματικότητα της υλοποίησης των υπηρεσιών, τα προβλήματα και τις δυσκολίες των δράσεων της κοινωνικής πολιτικής, τις προτάσεις για την αντιμετώπιση του φαινομένου του κοινωνικού αποκλεισμού. Τα ερωτήματα αυτά θα μπορούν να αποδώσουν τον τρόπο άσκησης της κοινωνικής πολιτικής καθώς και δυνατές λύσεις στην αποτελεσματική μείωση του φαινομένου του κοινωνικού αποκλεισμού. Ο δήμος της Πάτρας αποτελεί έναν δήμο που έχει ως στόχο την μείωση του φαινομένου του κοινωνικού αποκλεισμού. Οι περιορισμοί σε οικονομικούς πόρους αποτελεί εμπόδιο στην πραγματοποίηση του σκοπού αυτού, όμως κατά κοινή ομολογία των στελεχών του δήμου, παρέχει υπηρεσίες υψηλού επιπέδου στους κοινωνικά αποκλεισμένους. Επίσης, προτείνουν τρόπους και μέσα, ώστε να βελτιωθεί η κατάσταση στην τοπική κοινωνία της Πάτρας, με απώτερο σκοπό την συνοχή του κοινωνικού ιστού.