Ιδρύματα παιδικής προστασίας: Ένας παρωχημένος ή αναγκαίος θεσμός:

Abstract

Τα ιδρύματα παιδικής προστασίας και δη ο θεσμός του ιδρύματος τείνουν να απασχολούν έντονα τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία, δημιουργώντας διττό προβληματισμό, αφενός μεν ως προς την αναγκαιότητα της ύπαρξής τους, αναγνωρίζοντας τη διακριτή πορεία τους - από το παρελθόν ως σήμερα - και αφετέρου δε ως προς την ανάγκη δημιουργίας ενός καινοτόμου θεσμού, ικανού να ανταπεξέλθει στο επιτακτικό κάλεσμα του 21ου αιώνα. Επιπρόσθετα, κομβικό σημείο δεν παύουν να αποτελούν τα δικαιώματα των παιδιών και ιδίως εκείνων που διαβιούν σε ιδρυματικό περιβάλλον, όπως ακριβώς αναγνωρίζονται από διεθνείς συμβάσεις και συστάσεις, έχοντας απώτερο σκοπό τη διαφύλαξη αλλά και την αποφυγή τραυματικών εμπειριών γι' αυτά. Εν κατακλείδι, αν και η τοποθέτηση του ανήλικου σε ιδρυματικό καθεστώς, αρκετές φορές θεωρείται ως κάτι αναπόφευκτο, καθοριστικής αξίας αποτελεί η διαφύλαξη του παιδιού από παράγοντες που επιφέρουν αρνητικές επιδράσεις στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξή του, ενώ παράλληλα κρίνεται αναγκαία η χρήση κατάλληλων στρατηγικών για την ορθή αντιμετώπισή τους.