Διοίκηση Εκπαιδευτικών Μονάδων Ειδικής Αγωγής

Abstract

Η διοίκηση των εκπαιδευτικών μονάδων αποτελεί για την ελληνική εκπαιδευτική πολιτική ένα ζήτημα μείζονος ενδιαφέροντος, καθώς καλείται να ανταποκριθεί στους σκοπούς μιας πολυμορφικής κοινωνίας και παράλληλα να ακολουθήσει τα ευρωπαϊκά μοντέλα της Νέας Δημόσιας Διοίκησης και να ανταποκριθεί σε διαρκώς μεταβαλλόμενους σκοπούς. Η προσέγγιση του θέματος γίνεται υπό το πρίσμα πως η διοίκηση των εκπαιδευτικών οργανισμών εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της δημόσιας διοίκησης. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η ανάδειξη των δυνατών και των αδύνατων σημείων της διοίκησης εκπαιδευτικών μονάδων ειδικής αγωγής στην Ελλάδα σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας της γνώσης και σε σχέση με τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού μοντέλου της Νέας Δημόσιας Διοίκησης στο πεδίο της εκπαιδευτικής πολιτικής. Η μελέτη ακολουθεί τη μεθοδολογία της βιβλιογραφικής επισκόπησης μέσω της διερεύνησης, κριτικής ανάλυσης, σύγκρισης και ανάδειξης σημαντικών πληροφοριών. Επιπλέον, επικεντρώνεται στο πρόσωπο του Διευθυντή, ο οποίος αποτελεί το εκτελεστικό όργανο της διοίκησης των εκπαιδευτικών οργανισμών. Ωστόσο και ο ρόλος του Διευθυντής τίθεται υπό διερεύνηση και αναζητούνται επιπλέον διαστάσεις. Μέσα από τη βιβλιογραφική επισκόπηση προέκυψε ότι η ελληνική εκπαιδευτική πολιτική εμφανίζει καθυστέρηση στην εφαρμογή των καινοτομιών και των μετασχηματισμών που προβλέπονται από τη Νέα Δημόσια Διοίκηση. Συγκεκριμένα, σε ό,τι αφορά την αποκέντρωση, την ιδιωτικοποίηση, την απογραφειοκρατικοποίηση και τον εκδημοκρατισμό μέχρι και σήμερα η Διοίκηση των εκπαιδευτικών μονάδων παραμένει συγκεντρωτική, δεν έχει τεθεί ζήτημα ιδιωτικοποίησης της Διοίκησης, η γραφειοκρατία και οι πελατειακές σχέσεις συντηρούνται σε μεγάλο βαθμό, έχει όμως σημειωθεί πρόοδος σε ζητήματα εκδημοκρατισμού που αφορούν σε ίσες ευκαιρίες επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών και σε αντικειμενικότερες και αδιάβλητες διαδικασίες αξιολόγησης και κριτήρια προσόντων. Στο τέλος της εργασίας διατυπώνονται κάποιες καλές πρακτικές που θα μπορούσαν να επιδράσουν θετικά στον μετασχηματισμό της διοίκησης των εκπαιδευτικών οργανισμών, ώστε αυτοί να ευθυγραμμιστούν με τις ευρωπαϊκές απόψεις και τις απαιτήσεις της κοινωνίας των εκπαιδευτικών δομών.