Διερεύνηση παραγόντων που επηρεάζουν την προσέλκυση και κινητοποίηση εθελοντών αιμοδοτών στο τμήμα αιμοδοσίας ελληνικού δημόσιου νοσοκομείου: μελέτη του γενικού νοσοκομείου Καλαμάτας.

Abstract

Σκοπός: Βασικός σκοπός της εργασίας είναι η διερεύνηση των χαρακτηριστικών των εθελοντών αιμοδοτών και η καταγραφή των παραγόντων που είναι σημαντικοί για την προσέλκυση και την κινητοποίηση τους. Ως επιμέρους στόχοι καθορίστηκαν ο προσδιορισμός των κριτήριων που πληρούν οι εθελοντές αιμοδότες για να γίνονται τακτικοί αιμοδότες. Επίσης η σημασία συνεχούς εκπαίδευσης για την προσέλκυση και την διατήρηση εθελοντών αιμοδοτών.

Υλικό και μέθοδος: Χρησιμοποιήθηκε ένα ερωτηματολόγιο για τη συλλογή δεδομένων που αφορά τα χαρακτηριστικά, την καταγραφή των παραγόντων προσέλκυσης και κινητοποίησης των εθελοντών αιμοδοτών. Συντάκτης του ερωτηματολογίου είναι η Κ. Όλγα Μαραντίδου (2005) από την οποία έχει ζητηθεί η άδεια χρήσης του ερωτηματολογίου και έχει δοθεί. Το ερωτηματολόγιο έχει χρησιμοποιηθεί σε αντίστοιχη έρευνα προσέλκυσης αιμοδοτών με τίτλο «Factors that motivate and hinder blood donation in Greece» από την Κ. Όλγα Μαραντίδου και τους συνεργάτες της. Το ερωτηματολόγιο αποστάλθηκε ηλεκτρονικά σε διακόσιους εθελοντές αιμοδότες του τμήματος Αιμοδοσίας του Γενικού Νοσοκομείου Καλαμάτας.

Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα αποτελούν χρήσιμες κατευθυντήριες γραμμές με σκοπό να οργανωθούν καμπάνιες, οι οποίες θα στοχεύουν: α) στην ενθάρρυνση των ήδη υπαρχόντων αιμοδοτών να δίνουν αίμα πιο συχνά και πιο τακτικά, β) στην κινητοποίηση των ατόμων οι οποίοι μπορούν να χαρακτηριστούν ως οι εν δυνάμει τακτικοί εθελοντές αιμοδότες και γ) στη μετατροπή των περιστασιακών αιμοδοτών σε τακτικούς εθελοντές αιμοδότες (Titmuss, 1970).

Συμπεράσματα: Οι τακτικοί αιμοδότες αποτελούν τους στυλοβάτες των υπηρεσιών Αιμοδοσίας, ενώ παράλληλα είναι αναγκαίο να γίνουν προσπάθειες προσέλκυσης νέων αιμοδοτών, προκειμένου να καταστεί η χώρα μας αυτάρκης σε αίμα (Marantidou et al., 2007). Η πολιτεία έχοντας αντιληφθεί ότι οι ανάγκες στη χώρα μας είναι αυξημένες για μονάδες αίματος θα πρέπει να συντελέσει για να αποκτήσει ο ελληνικός λαός εθελοντική «αιμοδοτική» παιδεία και συνείδηση καθήκοντος απέναντι στον πάσχοντα συνάνθρωπο (Ζέρβου, 2009).