Η ανάγκη εφαρμογής του μοντέλου της υπηρετικής ηγεσίας στην προσπάθεια εξάλειψης του φαινομένου απουσίας ατόμων με αναπηρίες από τον αθλητισμό.

Abstract

Στη διεθνή βιβλιογραφία έχει αποτυπωθεί η ανάγκη των ερευνητών είτε για προσδιορισμό του ιδανικού μοντέλου ηγεσίας από τα ήδη υπάρχοντα είτε για εύρεση ενός νέου τρόπου ηγεσίας. Στο πλαίσιο της παρούσας βιβλιογραφικής ανασκόπησης έγινε προσπάθεια να αποδειχθεί ότι η υπηρετική ηγεσία είναι η ιδανική μορφή ηγεσίας προκειμένου να παρακινηθούν άτομα με αναπηρίες να συμμετέχουν και να παραμένουν στον αθλητισμό. Για τον σκοπό αυτό θεωρήθηκε σημαντικό να εντοπιστεί, αρχικά στο θεωρητικό επίπεδο, η προέλευση της ιδέας της υπηρετικής ηγεσίας, και να συγκεντρωθούν, αφενός τα εγγενή και τα επίκτητα χαρακτηριστικά ενός υπηρέτη-ηγέτη, και αφετέρου τα αποτελέσματα της υπηρετικής-ηγεσίας σε προσωπικό, αλλά και σε συλλογικό και κοινωνικό επίπεδο. Μετέπειτα, μέσα από αναφορές σε διάσημα ιστορικά πρόσωπα και σε σύγχρονες επιτυχημένες εταιρείες που άσκησαν και ασκούν το στυλ της υπηρετικής ηγεσίας, έγινε προσπάθεια να φανεί και σε πραγματικό επίπεδο η φύση της υπηρετικής ηγεσίας, καθώς και η εφικτότητα και η αποτελεσματικότητά της. Εν συνεχεία, αφού έγινε αναφορά στις βασικές έμφυτες ψυχολογικές ανάγκες των ανθρώπων, για αίσθηση αυτονομίας, ικανότητας και συνάφειας, σύμφωνα με τη Θεωρία της Αυτοδιάθεσης (Self-determination Theory), επιχειρήθηκε η συσχέτιση των αναγκών αυτών με την υπηρετική ηγεσία. Πιο συγκεκριμένα, εφαρμόζοντας την έρευνα στον αθλητισμό για άτομα με αναπηρίες, τα αποτελέσματα της βιβλιογραφικής ανασκόπησης έδειξαν πως, μέσω της άσκησης της υπηρετικής ηγεσίας, ικανοποιούνται οι έμφυτες βασικές ψυχολογικές ανάγκες των οπαδών-ακολούθων που αποτελούν και τα εγγενή τους κίνητρα για συμμετοχή τους στον αθλητισμό. Η συμβολή της εργασίας είναι σημαντική, γιατί: α) αναδεικνύει την ανάγκη για καθολική εφαρμογή αποκλειστικά της υπηρετικής ηγεσίας στον αθλητισμό για άτομα με αναπηρίες, β) μπορεί να αποτελέσει οδηγό για επιλογή κατάλληλων ανθρώπων που θα μπορούν να λειτουργούν ως υπηρέτες-ηγέτες για τα άτομα με αναπηρίες στον αθλητισμό και γ) υποδηλώνει την ανάγκη άσκησης αποκλειστικά της υπηρετικής ηγεσίας και εφαρμογής συμπεριφορών αυτής στη διαχείριση ατόμων με αναπηρίες, και σε χώρους πέρα από τον χώρο του αθλητισμού.