Ο εθελοντισμός και η ιδιότητα του Πολίτη στην Ελλάδα την περίοδο της κρίσης

Abstract

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση και η ερμηνεία των παραγόντων και μηχανισμών που ωθούν τους ανθρώπους να προσφέρουν εθελοντικά τον χρόνο τους σε κοινωνικές υπηρεσίες και οργανώσεις στην Ελλάδα της κρίσης. Επιπλέον, η παρούσα εργασία διερευνά τη σχέση εθελοντισμού με την ενεργή πολιτειότητα και την πολιτική διαδικασία εν γένει. Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας, ανάλυσή της με βάση το πλαίσιο της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης και έρευνα. Ως μεθοδολογικό εργαλείο της έρευνας χρησιμοποιήθηκαν ημιδομημένες συνεντεύξεις, με στόχο την εξαγωγή ποιοτικών δεδομένων. Η μελέτη αυτή καταλήγει, μεταξύ άλλων, στο συμπέρασμα πως ακόμα και στην Ελλάδα της μεγάλης οικονομικής κρίσης και ανεργίας οι λόγοι που ωθούν τα άτομα στον εθελοντισμό παραμένουν η αλληλεγγύη, η προσφορά στο συνάνθρωπο και η επίτευξη ενός κοινωφελούς στόχου και όχι η απόκτηση εργασιακής εμπειρίας ή η χρησιμοποίηση του Εθελοντισμού ως προθάλαμου σύναψης επαγγελματικής σχέσης. Συνεχίζει δηλαδή να αποτελεί ένα ξεχωριστό κομμάτι του ελεύθερου χρόνου των υποκειμένων, που αυτόβουλα επιλέγουν να τον διαθέσουν υπέρ κάποιου σκοπού. Από την έρευνα προέκυψε επίσης ότι ο εθελοντισμός χρησιμοποιείται και ως διέξοδο για τον κοινωνικό προβληματισμό των εθελοντών και την ανάγκη να δημιουργήσουν μέσα από τις δικές τους ενέργειες έναν καλύτερο κόσμο, δημιουργώντας μια εναλλακτική πολιτική διαδικασία και σφυρηλατώντας μια νέα ταυτότητα Ενεργού Πολίτη.